Dan pas, niet eerder. Hij slaapt niet voor niets in een ander hotel dan de crew. Na een dag rondhangen met je familie val je er elkaar toch 's avonds ook niet meer om de hals bij het diner?

Nu is hij zestig, en grijs en wijs. Wat doen wij meestal in Nederland met onze nestors? Vragen we ze de hemd van het lijf? Opa, help me, hoe zit het leven in elkaar? Nee, we bergen ze liever op in een verzorgingstehuis, dan heeft alleen het verzorgend personeel last van de vaak o zo ware levenslessen die ze over zich uitgestort krijgen. Wijsheid komt met de jaren, maar tegen die tijd kijken we toch maar liever even de andere kant op. Want de tijden zijn veranderd, lieve opa, het werkt allemaal niet meer zo als in uw tijd.

Die niet al te nieuwsgierige houding van het nageslacht is te begrijpen. Een slager kan het nog zo vaak voordoen ("Ik heb je nu al zo vaak voorgeslacht!"), maar uitbenen moet je als nageslacht toch echt eigenhandig onder de knie krijgen. Geen duidelijker bevestiging dat je echt leeft door zelf een paar wielen te mogen uitvinden, toch? Ja, een paar, maar misschien niet allemaal. Herman gaat ons het verschil uitleggen tussen de nieuwe wielen en de tweedehands wielen. Dat rolt er bij hem zo uit. Hij komt er ronduit voor uit dat ie zestig levensjaren oud is. Wijsheid komt met de jaren. Maar zondag komt hij al bij ons, in Alziend Oog.

Geplaatst door: A. | Op: vrijdag 11 november - 10:17 | REACTIES (3)