|
zondag 25 juli 2010 07:05 - 08:00 radio 1
|
| Voor half acht |
|
Na half acht |
|
Column: Aan de grond |
|
|
Brief aan mijn jongere ik... (1)
|
|
...Maarten van Buuren
|
|
Beatrics
|
|
|
|
|
|
|
|
 Beluister dit item
Download dit item |
|
|
|
Beluister deze column |
|
Wat is er van mij terechtgekomen? Heb ik van mijn leven gemaakt wat ik ervan verwachtte? Wat waren mijn ambities toen ik op eigen benen ging staan en in hoeverre heb ik die waargemaakt? Of is het toch anders gelopen dan ik wilde door toeval of door eigen toedoen?
Dergelijke vragen liet De Andere Wereld een zestal prominente Nederlanders aan zichzelf stellen. De redactie nodigde hen uit een brief te schrijven aan zichzelf, toen ze nog jong en onbedorven waren en hun vleugels nog moesten uitslaan, onder de titel: Brief aan mijn jongere ik....
Voor deze 'jongere ik' rond de twintig ligt nog een wereld open en alle mogelijke idealen in het verschiet. Visioenen lonken om na te jagen, maatschappelijke ladders om zo hoog mogelijk te beklimmen. En nu een paar decennia later kijkt de hoofdpersoon terug middels een brief aan zichzelf: wat is er terecht gekomen van al mijn dromen en vergezichten? Van de relaties die ik hoopvol ben aangegaan, de keuzes die ik maakte of juist nagelaten heb? Is mijn privé-leven overeind gebleven of heeft dat het afgelegd tegen de carrière? Als 'spijt' enige zin zou hebben, wat zou ik nu dan anders doen?
Briefschrijvers:
- 25 juli: Maarten van Buuren, hoogleraar Moderne Franse Letterkunde en schrijver. In 2008 breekt Van Buuren door bij een breder publiek met zijn bestseller 'Kikker gaat fietsen'. Daarin sleurt hij de lezer mee in zijn depressie. In zijn laatste boek 'Hoofd van mijn dromen', dat vorig jaar verscheen, beschrijft hij wereld van zijn jeugd in het Maasluis van de jaren vijftig.
- 1 augustus: Manon Uphoff, schrijfster van romans, novelles en verhalenbundels. Na een lerarenopleiding Nederlands en Engels, studeert ze literatuurwetenschappen aan de Universiteit van Utrecht. De literatuur bepaalt vanaf dat moment haar professionele leven. In 1995 verschijnt haar debuut, de verhalenbundel Begeerte, die zeer positieve kritieken ontving.
- 8 augustus: Jos Collignon, politiek tekenaar bij de Volkskrant. Collignon studeerde Internationaal Recht aan de Universiteit Utrecht en schreef daar ook voor het universiteitsblad. Zijn interesse verschoof steeds meer naar het tekenen. Van 1977 tot 1980 verschenen zijn tekeningen in NRC Handelsblad en sinds 1980 drie maal per week in de Volkskrant. In 2009 kreeg hij de Inktspotprijs voor zijn persiflage op het DSB-logo.
|
 Lees het gehele artikel |
|
|
|
|
Oude jongen,
27 mei 1969. Je twintigste levensjaar loopt ten einde. Je bent een half jaar getrouwd. Je vrouw is hoogzwanger. Je hebt haar ontmoet tijdens een studentencafé aan het begin van je tweede studiejaar. Je eerste echte vriendin! Het klikte. Ze schreef opdrachten in je agenda’s. Ze liggen hier naast me. 26 oktober 1968. In hoofdletters: ‘SABINA JARIG (BONTJAS S.V.P.)’. Jullie trouwden aan het eind van 1968.
Van het ene op het andere moment werd je in de volwassenheid gezet. Dat leidde tot verwarring, voornamelijk bij jouw ouders en die van Sabina. Jullie blaakten daarentegen van kracht zelfvertrouwen. Je bleef ondanks de drukte van een overhaast huwelijk alles doen waarmee je bezig was: Frans studeren aan de Universiteit; wedstrijdsport doen bij roeivereniging Aegir.
Je redeneerde als volgt: iedereen sticht op zeker moment een gezin. Door omstandigheden zet jij die stap eerder dan de meeste andere mensen. Dat is geen bezwaar, als de vrouw met wie je trouwt deugt. Welnu: Sabina deugt. In elk opzicht. Ze is liefdevol, handig en actief. En ook nog vol begrip: ze laat je alle ruimte om te studeren en wedstrijdsport te doen. Ondertussen werkt zij in de verpleging. Dat levert een smak geld op: je kunt opeens veel ruimer en comfortabeler leven dan je gewend was in je eerste magere studiejaar.
Je bent er, mei 1969, van overtuigd dat jullie prille gezin het fundament vormt waarop je de rest van je leven zult opbouwen. Daarin vergis je je. Wat er in feite gebeurt, in de loop van 1969, is dit: je
gevoel onthecht zich. Het blijft achter op je studentenkamer en kijkt je maatschappelijke ik na dat trouwt en carrière maakt. Je merkt dat niet zolang je studeert, want het studentenleven is een leven op proef. Alles wat je doet tijdens je studententijd is voorlopig. Ook trouwen. De problemen zullen pas zichtbaar worden als je afgestudeerd bent, een betrekking krijgt en een huis koopt met een voor- en een achtertuin. Dan loopt je leven plotseling spaak. Je kunt niet meer praten met Sabina, niet meer praten met je zoon Rogier. Je wordt een gevaar voor jezelf.
Jullie gaan uit elkaar. Sabina en Rogier gaan terug naar Groningen. Jij verhuist naar een studentenkamer. Daar vind je de gevoels-ik terug die je acht jaar geleden achter had gelaten. Jaren later probeer je een relatie op te bouwen met een nieuwe vriendin. Op je vijf en dertigste moet je toegeven dat je niet geschikt bent voor het gezinsleven, dat je je verre moet houden van vaste relaties en samenwonen. Maar zonder liefde kun je niet leven. De rest van je leven zul je zoeken naar de juiste afstand tussen jou en de vriendinnen wier gevoelsleven met dat van jou overeenstemt. Voldoende dichtbij om elkaar steun en liefde te geven; voldoende op afstand om elkaar de geestelijke ruimte te gunnen waarzonder jullie niet kunnen bestaan. Wat dat betreft moet je nog een hoop leren.
(klik door voor het vervolg) |
| Lees het gehele artikel |
|
|
|
|
En zo kregen we plots te maken met de wonderbaarlijke comeback van Ruud Lubbers in het hart van onze parlementaire democratie. Niet omdat onze gekozen volksvertegen-woordiging daarom vroeg. Neen. De heer Lubbers is informateur op persoonlijke uitnodiging van Hare Majesteit de Koningin. Tot zover de illusie dat Beatrix zich verre houdt van het beïnvloeden van ons politieke klimaat. Het is overigens volstrekt begrijpelijk dat Hare Majesteit zich met de formatie van een nieuw kabinet bemoeit. Voor ze het weet zit de PVV van Geert Wilders in de regering en dat zou natuurlijk een absolute schande zijn in het wereldje van de internationale jet-set. Moet ze vader Zorreguieta uitleggen dat Nederland in de handen van de rouwdouwers is gevallen, dat moet voor deze verfijnde Argentijnse aristocraat een ware verschrikking zijn.
Nu ik er over na denk, het zou een onbetaalbare foto opleveren, Geert naast Bea op het bordes. Natuurlijk zal er van Wilders’ belofte om per direct een einde te maken aan ons geldverslindende Koningshuis helemaal niks terecht gaan komen, de man is gezegend met de ruggengraat van een zachtgekookt struisvogelei. Maar om een hartstochtelijk tegenstander van onze monarchie naast de naar alle waarschijnlijkheid laatste vertegenwoordigster er van te zien staan, daar gaat mijn Republikeinse hart toch wel een heel klein beetje sneller van slaan. Dat er dingen moeten gaan veranderen in dit land, daar bestaat geen enkele twijfel over. En als onze vorstin als een vrouwelijke Hans Klok het konijn Ruud Lubbers uit haar hoed tovert dan begrijp je meteen waar de diepe onvree onder een brede bevolkingsgroep vandaan komt. De burgers van dit land willen verandering, een moderner land, een transparantere politiek en die zien plotseling hoe iemand die geen enkele parlementaire macht zou mogen bezitten een man naar voren schuift die op een kantoor van de Verenigde Naties zijn laatste restje geloofwaardigheid al een eeuwigheid geleden verloren heeft. Ruud Lubbers, de Jack de Vries van zijn generatie.
En ja. Natuurlijk stijgt de PVV van Wilders dan in de peilingen als de spreekwoordelijke komeet. Het moet voor Wilders het gevoel geven dat hij tegen een tegenstander speelt die vanaf de aftrap niks anders weet te verzinnen dan in blinde paniek de bal keihard in het eigen doel te deponeren en dan maar hopen dat de scheidsrechter het niet gezien heeft. Beste landgenoten. Geef Wilders zijn regeringsverantwoordelijkheid. Voordat hij echt uit de hand loopt. Dit is een volwassen land. We kunnen hem hebben. |
| Lees de hele column |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Reacties op deze uitzending
|
|
| Van: Rinus van der Molen
Titel: Kikker en Maarten
Beste Maarten,
Ik had je interview in Trouw gelezen en je ook gehoord op DAW.
Ik herken wel wat in je al ben ik zeker geen hoogleraar en heb ik het niet verder gebracht dan een praktijkdiploma Franse Handelscorrespondentie. Je bent een boeiend mens vooral omdat je openhartig kunt zijn en meer: je durft je kwetsbaar op te stellen. Ook ik weet als 70plusser wat het is om met depressies te leven. Het is als een duikboot: soms zie je hem niet, maar hij ligt altijd op de loer...Je boek heb ik uiteraard gelezen. Ik kan je wel zeggen dat ik een depressie een heel ernstige ziekte vind die het leven van jezelf en dat van je dierbaren compleet op zijn kop kan zetten. Ik vind mensen pas boeiend als ze eerlijk en open willen zijn hierover. Voor mij rust er geen taboe op een depressie. Ik weet alleen dat je heel erg ziek bent op zo'n moment. Veel sterkte er mee en veel genoegen aan de Franse literatuur. Ik houd van De Balzac en Flaubert. Ik verlustig mezelf in de tijd waarin zij leefden.
Beetje Camera-Obscura sfeertje.
Heerlijk om de kommer en kwel even te vergeten. Proust vind ik een beetje moeilijk.
Vr Groet
Rinus
| | | Van: Bart
Titel: mijn jongere ik
Beste Maarten,
Veel lezen kost me moeite, daarom luister ik graag, zo ook hedenochtend.
Met respekt voor je heldere inzicht, het helpt me bij het doorgronden van eigen levensvragen.
hartelijke groet,
Bart.
| | | Van: Frans
Titel: puik
zaterdag in Trouw het interview gelezen en ik was geraakt. op de radio ging je een stap verder, je liet een stilte vallen en zei dat je niet kon houden van. herkenning en erkenning. het bestaat! ik ben niet gek! prima krant, puik programma! dank je Maarten.
| | | Van: Riemke
Titel: De Andere Wereld
..mooi interview Maarten, en goede aanvulling op andere publicaties en interviews (NRC, 'Boeken', Kunststof-Radio), al miste ik ook wel aspecten, net als in 'Kikker' dat ik destijds geboeid in één adem heb uitgelezen. Het ga' je goed! groet, R.
| | | Van: alice gilissen
Titel: brief aan mijn jongere ik
Zeer verhelderend.
zowel voor mijzelf, als voor relaties die ik gehad heb.
analyses waar ik zelf geen verstand van heb, maar heel goed aanvoel. ahw. muntjes die op hun plaats vallen. bedankt :-)
| | | Van: Hetty Mendel
Titel: De andere wereld
Dat was nu echt een uitzending waar je van groeit, waar je van leert, waar je weer iets aan hebt de komende dagen. Echt fantastisch.
| | | Van: Ingrid Kuijn
Titel: "Brief aan mijn jongere ik" d.d. 25 juli
Dank voor dit prachtige interview op de vroege ochtend. Echt een geschenk. Meer woorden hoef ik er niet aan te besteden. Ik wil u slechts laten weten dat uw programma. gewaardeerd wordt.
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|  |
|