Jaargang 3 - Aflevering 28

Ach. Was de algemene teneur in Londen. We zaten er op te wachten. En als je ziet hoe we er van af zijn gekomen mogen we de handjes dichtknijpen. Het is deze Orwelliaanse onverstoorbaarheid die het Britse volk er tijdens de Tweede Wereldoorlog ook al door heen heeft gesleept. De Britten weten dat er wat verdedigd moet worden. Namelijk het recht om met 7 miljoen totaal verschillende individuen een grote stad te vormen. Des te spijtiger was het om George Bush andermaal in herhaling te horen vallen met zijn 'them or us' mantra. Olie op het vuur. Want natuurlijk vallen er iedere dag een veelvoud aan slachtoffers elders in de wereld door meedogenloos machtsdenken van de grootste bondgenoot die de Engelsen nog aan hun zijde vinden. En in deze meer dan misdadige spagaat sneuvelen nu eenmaal altijd alleen maar de onschuldigen. Omdat met de onschuldigen niet onderhandeld hoeft te worden.

In de Nederlandse media verdrongen zich voor de zoveelste maal de deskundigen om in duizenden microfoons te betogen dat deze weliswaar barbaarse maar zeker ook amateuristische aanslag van grote invloed zal zijn op de olieprijs, de kinderdagverblijven, de landbouwsubsidies, het almaar groeiende gevoel van onveiligheid op station Dieren, de positie van de Eerste Islamitische Slagerij in Druten, het weer, de files en de prijs van ruwe rietsuiker. Mij rest niets dan wachten op de dag dat we eerst de slachtoffers begraven om ons dan pas over te geven aan oeverloos en goedbedoeld geleuter. Er is een oorlog aan de gang. De inzet is macht en het daaruit voortvloeiende kapitaal. En of je nu onschuldig sterft in Irak, in Afghanistan, in een illegale gevangenis op Cuba, in een trein in Madrid, op straat in Amsterdam, ondergronds in Londen of volgende week weer bij bosjes in het Afrika na Live 8. We zijn wisselgeld in de portemonnee van anderen. De onmogelijkheid om aan deze schande een eind te maken schuilt hem alleen maar in deze enkele onoverkomelijkheid.

We zijn geen partij. Wij staan niet voor jaarlijks 200 miljard dollar op de loonlijst om alleen al in Irak onze orde te handhaven. Burgers zijn we. Die zien hoe we andere burgers de strot afsnijden. Ik zag een totaal verwoeste Londense dubbeldekker van 46 kanten gefilmd worden en hoorde een opiniemaker verkondigen dat de aanslag mislukt was omdat er veel te weinig slachtoffers te betreuren waren. Kijk. Oorlog is inderdaad voetbal. Zoals ieder mens met enige ambitie zal beamen. En vrede is een schitterend idee. Maar je wordt er ontzettend agressief van.