jaargang 3 - aflevering 48

Goedemorgen. Geachte luisteraars. Welkom bij onze rechtstreekse uitzending waarin we verslag doen van de finale van The Thorbecke Trophee, waarin de titel meest Liberale Liberaal 2005 op het spel staat. In de linkerhoek van de ring een trotse vrouw die bijkans in haar eentje de emancipatie van de islam op de politieke agenda heeft gezet en rechts de man die al 50 jaar roept dat er dank zijn hem nog nooit iets is veranderd. We beginnen voorzichtig en horen hoe mevrouw Hirsi Ali haar opponent Wiegel uitermate complimenteus neerzet als een reactionaire conservatief. Je zou het toch Wiegels Geuzennaam kunnen noemen. Nu het ditmaal echter geen scheldend ongewassen tuig behorende tot het ongevaarlijke linkse bolwerk betreft doch een pikzwarte voormalige vluchteling uit eigen gelederen en potverdorie nog een intelligente vrouw ook, zijn de rapen gaar. Waarna de heer Wiegel reageert als een machte-loze Turkse vader die naar de televisie schreeuwt dat ze een hoer is.

Ach Papa. We moeten praten. We moeten helemaal niks. Waarna Wiegel zichzelf definitief vloert met een dodelijk slag in zijn eigen gezicht: heel veel anderen denken er precies zo over. Ik weet niet welke briljante strateeg uit de PVDA op het idee is gekomen om Hirsi Ali te laten infiltreren in de VVD, maar het werkt meer dan voortreffelijk. Wiegel aanvallen. En hem nog gaan vloeren ook. Hoe kom je er op. Ze zal de eerste vrouw zijn die in dit land vanuit haar politieke overtuiging een verstokt regent aan het wankelen krijgt. Misschien dat er andere vrouwen zijn die haar nu even kunnen helpen duwen. Ze hoeft het toch niet helemaal in haar eentje te doen. Ook de Markeloze Onbezoldigde Kippenmelker Oplaat liet weer, weliswaar anoniem, maar met nog steeds dat onvervalste accent van zich horen. Hirsi moet haar hok weer in, op de stok Hirsi, is de bondige samenvatting, misschien iets te kort door de bocht maar ik weet nu eenmaal hoe Markeloërs met hun vrouwen omgaan. Bezoek eenmaal in uw leven Dieka van de Kruusweg en constateer dat velen nog steeds tot de holbewoners behoren die alleen wat luxer zijn gaan wonen.

Dat maakt Hirsi Ali natuurlijk ook zo’n gehaaide tegenstander. Die heeft al veel vaker met haar mannen afgerekend. En vergeleken met de moeilijkheden die ze daarbij ondervond moet deze belevenis zijn als een kirrende, huppelende Anastacia die met 2 van haar 3 neptieten het eerste dominosteentje omvergooit. Stom ook. Dat ik dat nooit eerder heb ingezien. Om de arbeidersrevolutie te vervolmaken zul je als allerlaatste stap de kapitalisten moeten emanciperen. Hup Ali. Of moet ik Cassius zeggen.