Hij was schizofreen, paranoïde, autistisch maar bovenal kunstenaar: Willem van Genk, geboren in 1927 in Voorburg, overleed afgelopen week op 78-jarige leeftijd.
In de denkwereld van Van Genk verloopt niets volgens een logisch patroon. Alles gebeurt volstrekt onverwacht en onvoorspelbaar. Verschillende keren werd hij - eerst onder dwang en later vrijwillig - opgenomen in de psychiatrische inrichting Bloemendaal. Terwijl hij vroeger werd verguisd, wordt Van Genk nu beschouwd als de belangrijkste vertegenwoordiger van de Outsider Art in ons land. Van Genk, 'koning der stations' zoals hij zichzelf ook wel noemde, heeft een fascinatie voor stations. Die fascinatie kan hij kwijt in zijn werk, in zijn schilderijen of plakkaten zoals hij ze zelf noemt. Fascinerende en 'onontkoombare' kunstwerken, geschilderd door iemand die tracht de wanorde in zijn hoofd in een overzichtelijk kader te persen.

Van Genk stapelde alles wat hij maakte het liefst op in zijn kleine appartement in Den Haag. Zijn schilderijen of collages wilde hij bij wijze van hoge uitzondering alleen aan musea verkopen. De grote pentekeningen bewaarde hij opgerold onder zijn bed, en in de douchecel stonden zijn vele autobussen, die hij maakte van afval dat hij op straat vond. Het waren niet toevallig autobussen, want ook op zijn schilderijen en tekeningen zijn veel vervoersmiddelen te zien. Vaak tekende hij stations, vol treinen en grote groepen passagiers.
Van Genk had aanvankelijk het plan opgevat, na vele mislukte baantjes, van het kunstenaarsschap zijn beroep te maken. Hij schreef zich zelfs in bij de Koninklijke Academie in Den Haag, waar de directeur, J. Beljon, al snel had gezien dat hij met een bijzonder talent te maken had. Hij gaf de docenten de instructie Van Genk met rust te laten :"Het niveau van Willem Van Genk ligt
buiten het bereik van onze didactische vermogens". 
Omstreeks 1964, toen een tv-portret over Van Genk is uitgezonden, waar hij zelf erg van geschrokken schijnt te zijn, begon hij zich meer en meer terug te trekken. Sindsdien heeft hij ook nooit meer toegestaan dat opnamen waarop zijn stem te horen is werden uitgezonden.
Van Genk is altijd doorgegaan met het bouwen aan zijn volstrekt eigen wereld. Veel schilderijen en tekeningen, die door middel van collages geregeld door elkaar heen lopen, zijn gebaseerd op de reizen die hij maakte. Rusland was daarbij een van zijn favoriete bestemmingen, en in Nederland reisde hij graag naar Arnhem, om daar de trolleybussen te zien. Hij maakte bij zijn werk vaak gebruik van boeken met foto's van de steden die hij had bezocht.
IKON-televisie zond op 31 oktober 2001 in de serie Werelden een documentaire uit over Willem van Genk.