De God van Nederland De god van nederland     Naam: Tine Appelman     Email: applman@xs4all.nl godsverlangen of godsdienstwaanzin ? Het laatste inderdaad is mijn overtuiging.Het gedachtegoed van ds. Paauwe is mij bekend.Mijn (ex)man is er mee opgevoed.Ds Paauwe zijn radicale afwijzing van alle vreugdes en en meest normale plezierige belevingen van mensen,het minste vertier was al als zondig bestempeld.Het benadrukken van de verdoemde onderworpenheid van de mensheid daarbij zo goed als zeker niet te ontkomen eeuwige verdoemenis, heeft bij menigeen het meest normale levensplezier ontnomen. Dit radicale geloof heeft veel kwaad en weinig goed gedaan.Het is voor mij volstrekt ongeloofwaardig dat mensen troost en geluk kunnen vinden in een geloof waarbij wordt gepredikt dat elk mens bij voorbaat al in zijn wezen door en door verrot is en dus gedoemd om eeuwig te branden.Het enige wat hij dus te doen heeft in zijn armzalige bestaan is bidden en nederig hopen op redding, daarbij elk meest onschuldig plezier afwijzen.Het lezen van het boek "Knielen op een bed violen"heeft mij veel herkenning gegeven en opnieuw doen gruwen van een godsdienstig denken wat ik inderdaad als waanzin bestempel.   De God van Nederland     Naam: A.Boom     Email: boom2145@planet.nl U stelt uw absolute onbegrip voor het eerlijke geloof van Ds.Paauwe tot godsdienst.   knielen op een bed violen     Naam: theakeijzer     Email: theakeijzer@hccnet.nl Het boek heb ik gelezen. Eigenlijk kon ik het niet goed wegleggen. WAT EEN VERDRIET. Als iets dergelijks je in je jeugd wordt verteld heeft dat diepe wortels. Je gaat eraan kapot. Dat is wat mij is bijgebleven. Plus een intens verdrietig gevoel over de machtsmisbruik die uitgaat van geestelijke leiders. Ouders die hun verstand uitschakelen door de opmerkingen in de trant van = Dat is nou juist geloven!!! Brrr. Dit doorgeven aan hun kinderen. Waar komt toch de kreet vandaan. Geloof is opium voor het Volk. Dat is niet zomaar ontstaan. In armoede heb je afleiding nodig. In dommigheid (analfabetisme) heb je leiders nodig. Nederland is niet meer arm en het gros kan lezen. EINDE GELOOF?! Tenminste als de kerk zich aanpast aan haar leden. En dat is er aan de hand bij het oude Gereformeerde geloof. Angst en onderdanigheid aanleren brengt geen nieuwe generatie die iets tot stand kan brengen. De durfals zijn dan dood. Na de dood van de machtuitoefenaren is er dan volledige leegte. Maar daar malen zij niet over want zij zijn dood. En na ons de zondvloed is meer op hen van toepassing dan je denkt. Paul van Vliet, Ik ben zeer nieuwsgierig naar de film. Uit je interview lijdt ik af dat je verder gaat dan het boek. Het boek is meer dan verdrietig. Het is in en in triest. MvrGr. Th.L. Keijzer   de god van nederland/knielen op een bed vioolen     Naam: Tjitske ten Broeke     Email: t.ten.broeke@hetnet.nl Helemaal mee eens. Ook ik heb in mijn jeugd de woede en de angst van hun god ( de god van mijn ouders) moeten vrezen. Waar was de liefde? Die ging ten onder aan de waanzin van het geloof, aan de angst om "verloren te raken na de dood". Het boek: "Knielen op een bed vioolen" was en prachtig boek over dit gegeven en ik had er depressief van kunnen worden als ik niet de de angst van het verleden achter me had gelaten! Ik was onder de indruk over de aangrijpende beschrijving over zoveel machtsmisbruik en liefdeloosheid. Ik herkende alles en ben blij dat ik me heb kunnen bevrijden van het verleden!	Boek 'Nieuw Religieus Peil'     In het boek 'Nieuw Religieus Peil'  wordt duidelijk dat voor veel mensen het geloof een actuele rol speelt in hun leven. Door het toevoegen van bijbelfragmenten en gespreksvragen is deze uitgave zeer geschikt voor het gebruik in groepen. Bij het boek horen twee dvd’s met documentaires. Een uitgave in samenwerking met de IKON, Dagblad Trouw en het Catharijneconvent. Lees meer         Godsverlangen of godsdienstwaanzin? Oftewel: 'Knielen op een bed violen'. Niet eerder in de Nederlandse literatuurgeschiedenis verkocht een boek in een jaar tijd 300.000 exemplaren. En een verfilming staat op stapel. Schrijver Jan Siebelink, scenarist Gerard Soeteman en regisseur Paul Verhoeven over sluimerend calvinisme in de lage landen.       Samen een kaarsje branden in Tubbergen (Elma Drayer)     Kwart over zes. Op het koor van de robuuste basiliek St. Pancratius te Tubbergen zijn de dominee en de pastoor, beiden in burgerpak, aan het repeteren. Alleen de koster scharrelt rond, verder is de kerk nog leeg. Bescheiden klinkt de zangstem van de dominee, geroutineerd die van de pastoor. "Zo'n gezongen zegen", zegt de dominee, "dat vind ik héél mooi." "Welke kleur draag jij straks?", vraagt de pastoor. "Groen", zegt de dominee. "Da's een goeie kleur", zegt de pastoor. Sinds afgelopen woensdag vieren de kerken wereldwijd de jaarlijkse 'Week van Gebed voor de Eenheid van de Christenen'. Want al zijn zij onderling hopeloos verdeeld, christenen vinden het hun plicht te blijven stréven naar verzoening. Ook in Nederland zijn er talloze lezingen, bijeenkomsten, en vooral 'oecumenische gebedsdiensten'. De landelijke Raad van Kerken levert liturgisch materiaal. Thema dit jaar: 'Ben ik in hun midden'.