|
|
Het beheer van het christelijke erfgoed als roeping...
 Guus van den Hout over 'Scheppers naast God'.
Guus van den Hout is algemeen directeur van Museum Catharijneconvent.
Mijn jeugd bracht ik door in het Brabantse Oosterhout. Het waren de nadagen van het Rijke Roomse Leven. Als jongetje van 7 deed ik in mei 1967 mijn eerste Heilige Communie met alle toeters en bellen die daar toen nog bij hoorden. Maar de scherpe kantjes van het Roomse geloof waren eraf: geen persoonlijke biecht of de prediking van hel en verdoemenis vertroebelden mijn jeugd. Nooit ben ik persoonlijk in aanraking gekomen met de pijnpunten die het Christendom in Nederland sinds de jaren '60 zo'n negatieve smaak gaven. Voor mij voelde de christelijke cultuur als een warm bad waarin ik mij thuis voelde. In het bijzonder werd ik gefascineerd door alle kunstuitingen, de architectuur, de beelden, schilderijen en de liturgische voorwerpen. Ook de tradities, de rijke symboliek en de universele, menselijke waarden die daarin verborgen lagen, boeiden me mateloos. Het tastbare, het niet tastbare en het onaantastbare komen erin samen.
Een tante van mij, als religieuze lid van de congregatie van de Zusters Franciscanessen van Dongen, stimuleerde die belangstelling voor dat specifieke culturele erfgoed. Met haar kroop ik regelmatig rond op de zolders van het moederhuis in Dongen. Daar lagen de afgedankte roomse parafernalia opgeslagen. Later heb ik begrepen dat het mijn roeping was om voor dit religieuze erfgoed te gaan zorgen. De algemene, modieuze desinteresse en de gemakzuchtige en kortzichtige verloochening van de christelijke cultuur in brede lagen van de bevolking heb ik nooit kunnen en willen accepteren. We verloochenen daarmee onze eigen cultuur en besef van traditie. Ik zal me blijven inzetten voor het beheer en behoud van de christelijk cultuur in het algemeen en voor het tastbare culturele erfgoed in het bijzonder. Als directeur van Museum Catharijneconvent kan ik dat werk optimaal verrichten. Daarbij constateer ik dat de belangstelling hiervoor toeneemt. Als Museum Catharijneconvent kunnen wij hierin een rol spelen. Niet alleen door naar het verleden te kijken maar ook door het geven van impulsen om de zich altijd vernieuwende christelijke cultuur nieuwe wegen te wijzen.
|
|
|
|
| |
Boek 'Nieuw Religieus Peil'
|
|
 |
| |
 In het boek 'Nieuw Religieus Peil' wordt duidelijk dat voor veel mensen het geloof een actuele rol speelt in hun leven. Door het toevoegen van bijbelfragmenten en gespreksvragen is deze uitgave zeer geschikt voor het gebruik in groepen. Bij het boek horen twee dvd’s met documentaires. Een uitgave in samenwerking met de IKON, Dagblad Trouw en het Catharijneconvent. Lees meer
|
|
|
| |
 |
|
| |
Godsverlangen of godsdienstwaanzin? Oftewel: 'Knielen op een bed violen'. Niet eerder in de Nederlandse literatuurgeschiedenis verkocht een boek in een jaar tijd 300.000 exemplaren. En een verfilming staat op stapel. Schrijver Jan Siebelink, scenarist Gerard Soeteman en regisseur Paul Verhoeven over sluimerend calvinisme in de lage landen.
|
|
|
| |
 |
|
| |
De kneepjes van het vak moeten ze nog leren (Pieter van der Ven)
|
|
|
| |
'Wijdelingen', 'uitverkorenen', 'dierbare zonen', 'rechtschapen medewerkers van de bisschoppen' - de katholieke kerk, die het gewijde ambt als wezensnoodzakelijk ziet voor ziel en zaligheid, bejegent haar aanstaande priesters verre van gemeenzaam. Nieuw-gewijden, neomisten moeten zeker nog veel leren, de kneepjes van het herdersvak, oog en hart oefenen voor wat klein en gekrookt is. Toch zijn ze maar mooi gewijd tot middelaar van geheimen, in persoon van Christus.
In Roermond ondergaat de monumentale Sint Christoffel een grondige restauratie. Tijdelijk dient de Heilige-Geestkerk als kathedraal, een ruimlichte koepelkerk, zakelijk, jaren vijftig, die voor vertoon, mysterie en wierook minder geschikt is. De drie wijdelingen die voor de zetel van bisschop Frans Wiertz worden opgeroepen zijn geen groentjes. Eén is grijs, nummer twee grijzend, nummer drie ruim dertig. Samen zijn ze 120 jaar.
|
|
|
| |
 |
|
|
