| |
Napels, oude stad in de schaduw van de vulkaan, aan het blauwe water van een enorme baai. De Italiaanse stad inspireerde Goethe tot de bekende uitroep 'Napels zien en sterven'. Maar Napels heeft ook een andere, complexere kant. Achter de pracht en praal, die stamt uit de tijd toen Napels wereldwijd nog veel politieke en maatschappelijke invloed had, schuilt ook tegenspoed en armoede. Het waren de contrasten die Vincent Monnikendam inspireerden tot het maken van deze documentaire. |
 |
Vincent Monnikendam daalde af in de achterafstraatjes en steile stegen waar zonnestralen nauwelijks doordringen, waar donker drama en lichtzinnigheid de eeuwenoude stad in hun greep houden. Centraal gegeven in de film is het werk ‘De zeven werken van barmhartigheid’ van Caravaggio, de meester van het clair-obscur. Dit altaarstuk werd in 1607 geschilderd in opdracht van de adellijke oprichters van de Pio Monte della Misericordia, een liefdadigheidsinstelling die tot op de dag van vandaag actief is. Verhalen over dit schilderij, de geschiedenis van de Pio Monte della misericordia, de vreugde en het verdriet van de Napolitanen wisselen elkaar af tot een veelkleurig portret. Met een hoofdrol voor de stad Napels zelf. |
| |
Belangrijke personen in Zielen van Napels zijn Pietro Gargano, hoofdredacteur van de krant Il Mattino en kenner van de stadsgeschiedenis, en Gian Paolo Leonetti, oud-voorzitter van de Pio Monte della Misericordia en rijke erfgenaam van een adellijk geslacht. Het barokke interieur van de villa waarin we hem zien, staat in groot contrast met de sobere entourage van de binnenstad. Hier verdient de transseksueel Gianni een schamel inkomen met het verkopen van lootjes voor de tombola en vertelt Pina over haar zware bestaan, terwijl ze in een fabriekje in een oude kelder trendy handtassen naait. De Russische schilderes Natalia Tsarkova probeert de essentie van het clair-obscur van de schilderijen van de door haar bewonderde Caravaggio over te brengen in haar eigen werk. Volgens haar is de bijzondere lichtbehandeling met sterke contrasten die zo karakteristiek was aan zijn werk, het symbool voor overleven, voor goed en kwaad en voor leven en dood. |
 |
In een stijl geďnspireerd op de kenmerkende licht-donker contrasten in de schilderkunst van Caravaggio, toont Zielen van Napels een inspirerend portret van een stad die al 2500 jaar heeft weten te overleven. |
|
