Na een onstuimig kunstenaarsleven trekken Leon en Willemijn van der Heijden – hij als tuinman en schilder, zij als zijn muze en manusje van alles - zich terug op de eeuwenoude begraafplaats Huis te Vraag. Deze begraafplaats ligt, aan het oog onttrokken voor de toevallige voorbijganger, vlakbij de Zuid-as in Amsterdam. Sinds 1962 wordt hier niet meer begraven. Wel functioneert de begraafplaats nog steeds als stadspark en stilteplek.
Onder constante druk van de ‘boze buitenwereld’, de projectontwikkelaar en de oprukkende nieuwbouw besteden Leon en Willemijn twintig jaar van hun leven aan het scheppen, onderhouden en behouden van dit aardse paradijs. Leon legt de schoonheid van deze plek - begraafplaats annex weiland - veelvuldig vast op het schilderslinnen en hij schrijft er ook verschillende boeken over.
Filmmaker Barbara den Uyl laat de kijker kennismaken met twee eigenzinnige mensen, verbonden in een bewonderenswaardig huwelijk, op een schitterende, betoverende plek. Een plek waar wonen en werken, leven, doodgaan en begraven op unieke wijze samenkomen.
