Komt een leek in de kerk

En daar zijn we dan, tweeënvijftig weken na aanvang, ben ik onderweg naar de laatste kerkdienst in mijn zoektocht. Op een zaterdag nota bene! En de experts weten dan direct waar ik het over heb: de zevende-dags adventisten, die klaarblijkelijk op zondag beginnen te tellen. Of gewoon hun voetbalwedstrijd niet willen missen. Hoe dan ook, voor de jonge leek is het toch wel erg ongunstig. Want op zondag vroeg opstaan is een ding, maar op zaterdag – als je moet herstellen van een week loodzware arbeid – om half 9 je nest uit vergt wel heel veel van je medemens. Eigenlijk mag je wel spreken van een ondoenlijke situatie. Lees het hele artikel »

Gek eigenlijk, als je door dichte mist fietst zou je moeten denken dat je je aan de onderkant van de hemel bevindt. De wolken zijn simpelweg naar beneden gekomen om je als een lift langzaam omhoog te tillen. Maar met slechts twintig meter zicht voel ik me eerder aanwezig in een Dantesk voorgeborchte. De huizen aan de overkant van de weg zijn niet te zien. Misschien ben ik de kerk allang gepasseerd? Dan, vanuit het niets, doemt de grote toren van de Apostolische kerk voor me op. Gelukkig, er is licht aan het einde van de tunnel.

Noem me ouderwets, maar ik word er vrolijk van als een man, gestoken in driedelig pak met nette jas me voor de kerk opwacht en de deur voor me openhoudt terwijl hij me welkom heet. Ook in de gang word ik verwelkomd door mannen en vrouwen. Alhoewel ik in eerste instantie misgrijp vanwege mijn beslagen bril, schud ik driftig de naar me uitgestoken handen. Het is alsof de verloren zoon is teruggekeerd. Lees het hele artikel »

Dit weekend vertelde Jan Terlouw in NRC Handelsblad dat hij God ziet als een darwinistische noodzaak. Hoeveel atheïsme de jonge medemens zichzelf ook toedicht, de behoefte om iets bovennatuurlijks te ervaren blijft ongekend groot. Een vleugje van dat mystieke gevoel vinden velen in de kerk – de katholieke kerk met alle pracht en praal, dat snapt u. De mystieke grandeur spat er wat dat betreft vanaf wanneer je de Rooms-katholieke Krijtberg binnen komt lopen. Prachtig verlicht door de magnifieke glas-in-lood ramen, stralen de vele beelden je tegemoet. En als dan het koor begint te zingen, waan je je haast in de hemel.

Totdat de priester en diakenen binnen komen lopen. Lees het hele artikel »

Taize is al jaren de hippe stroming onder voornamelijk jongeren. Als een soort religieuze Lowlands trekken tieners eropuit om een week lang met hun tentje te bivakkeren op het terrein van de Franse kloosterorde. Naar het schijnt zijn er tijdens de drukste week van het jaar wel 6000 mensen aanwezig om samen te zingen, te bidden, te mediteren, Bijbellezingen en workshops te volgen. Het gaat dan ook om het totaalplaatje van alle opgedane ervaringen die ertoe bijdragen dat het aanslaat. Zodanig dat er terug in Nederland behoefte naar meer ontstaat. Om de leemte op te vullen hebben enkele dames van Amsterdam PACT besloten, maandelijks een taizeviering te organiseren in de Nassaukerk. Lees het hele artikel »

Regelmatig is het me overkomen. Dat vreemde voorgevoel dat ik voor een dichte deur zou komen te staan. Bij gebrek aan bezoekers, of vanwege een zieke dominee, of door het ontbreken van de oppasjuf. En nu is het dan eindelijk zover. Tien voor half elf sta ik voor een potdichte kerk. Nergens een briefje dat de dienst afgelast of verplaatst is. Enkel een vlag om reclame te maken voor een expositie. Nergens een spoortje van de beoogde Duif gemeenschap. Zou het moment dan toch zijn aangebroken? Het einde der tijden, waarbij alle christenen zijn opgestraald? En ik dacht al bijna te zijn doorgedrongen tot de gelukkigen. Wat te doen? Met Google maps precisie probeer ik de dichtstbijzijnde nog niet bezochte kerk op te sporen. Terwijl ik in gedachten al in Amsterdam-West ben, zie ik vanuit mijn ooghoek ineens de Amstelkerk. De houten kerk associeerde ik altijd enkel met het aldaar gevestigde pannenkoekenrestaurant, maar ook via een andere deur zie ik iemand naar binnen glippen. Toch maar even kijken dan. En ja hoor! Hier zitten mensen keurig op stoeltjes te wachten. Lees het hele artikel »

Wat me inmiddels duidelijk is geworden is dat het woord ‘gereformeerd’ nog niks zegt over het soort kerk. Er is welhaast een groter verschil tussen de Gereformeerde Bond en de Nederlands Gereformeerde kerk dan tussen de Rooms-Katholieke kerk en de Hervormde kerk. Zoveel is mij duidelijk geworden na het bezoek van deze zondag.

De nasleep van de eerste nachtvorst van het jaar dringt zelfs onder mijn handschoenen door terwijl ik ploeter om op tijd bij de RAI te komen, alwaar op loopafstand de Maarten Lutherkerk ruimte biedt aan ten minste drie kerkverenigingen. Doelwit was de NGK, maar ik raak in verwarring wanneer er aan de zijkant enkele Filippijnen met liturgieën mij staan op te wachten. Lees het hele artikel »