Komt een leek in de kerk

Ik ben eruit. Na als ongelovig opgevoed persoon ìn een jaar tijd 50 kerken in Amsterdam te hebben bezocht, sta ik op het punt me in te schrijven.
Vaak heb ik gedoold, nog vaker ben ik na afloop van een dienst compleet gefrustreerd weggereden. Maar soms, soms werd ik geraakt. Door liederen, door een preek, de mensen. En in het algemeen was dit het meest het geval in een Protestantse kerk.

Vandaar dat ik naar de website protestantsamsterdam.nl surf om me in te schrijven. Ik verwacht pontificaal de link ‘lid worden’ of ‘inschrijven’ aan te treffen. En ja hoor, bij het onderdeel Contact staat keurig de optie ‘lid worden’ vermeld. Lees het hele artikel »

Laatst nam ik een al jaren van de kerk gevrijwaarde vriend mee naar een kerkdienst. Tijdens het Avondmaal maakte hij de opmerking dat het veel efficiënter zou zijn wanneer alles van te voren geprepareerd zou zijn. Een klein pakketje met een stukje brood en een pipetje gevuld met wijn dat onder de stoel klaar ligt om te consumeren wanneer de dominee de zegen erover uitspreekt. De betekenis van het ritueel ging duidelijk langs hem heen.

Toch raakte hij een gevoelige snaar. Want de kritiek onder alle jongeren die ik het afgelopen jaar meenam naar een dienst met Avondmaalviering was eenduidig: “Op zich spreekt het me best aan, maar dat eten van dat brood duurt zo ontzettend lang! Ik ben dan alweer vergeten waar de preek over ging. Bovendien is de opgebouwde spanningsboog totaal verdwenen”. Dit zorgde ervoor dat ze niet snel terug wilden komen. Lees het hele artikel »

Kerk gezocht
En ik maar denken dat de kerk op sterven na dood was. Tien jaar woonde ik al in Amsterdam en in al die tijd heb ik slechts één kerkdienst meegemaakt. Door de jaren heen woonde ik in de buurt van kerken waar bedrijfjes in zaten, die waren omgebouwd tot klimmuren of dienst deden als – al dan niet tijdelijk – theater. Dat er ergens nog daadwerkelijk diensten plaatsvonden kwam niet in me op. Een gigantische misvatting, want een jaar blijkt bij lange na niet genoeg om alle kerken te bezoeken. Onwetend als ik in het begin was, begon ik simpelweg kerken te bezoeken die ik op het web kon vinden of reeds bekend waren. In de tag cloud is duidelijk te zien dat op dit vlak de Protestantse kerken er gunstig vanaf zijn gekomen, zij zijn het meest bezocht. Op de tweede plaats staan de evangelische gemeenschappen, gevolgd door de Katholieken. Of dit ook de daadwerkelijke verdeling is in onze hoofdstad, durf ik niet te zeggen. Het geeft wel een indruk hoe het ervoor staat qua naamsbekendheid en vindbaarheid bij een leek zoals ik. Gaandeweg ben ik ook de bijzondere kerken gaan opzoeken en kreeg ik tips van derden om een zo breed mogelijk beeld te krijgen van het aanbod. Zo had ik nooit uit mezelf de mormonen of de christengemeenschap gevonden. Alsof ze expres een intern clubje willen blijven, zo onvindbaar zijn ze. Lees het hele artikel »

Voor de dienst in de Keizersgrachtkerk waarin ik liturg was, stond een vrouwelijke gastpastoor op de agenda. Bij haar thuis kwamen we voor het eerst samen in voorbereiding naar de dienst zelf. In een typisch Amsterdams pand, liep ik de nauwe trappen op. Bovenaan stond een enorme vrouw. Groter dan ikzelf en door het hoogteverschil en het valse licht, leek ze haast een reus. Vol ontzag beklom ik de laatste treden en begon onbewust in gedachten het nummer Wat zijn de vrouwen groot van Jeroen van Merwijk te zingen.

Eenmaal boven zag ik in beter licht een vriendelijke jonge blonde dame gehuld in een zomerse jurk. Petra Kerssies, 37 jaar, een brok levendigheid. Lees het hele artikel »

Meestal kan ik niet meer dan een handjevol jongeren in een kerk ontwaren. En als het er meer dan vier zijn, is dat omdat ze samenklonteren in hun eigen bewegingen zoals Stroom en Via Nova. Toch hoor ik regelmatig mensen tijdens de koffie na de dienst er prat op gaan dat hun kerk behoorlijk wat jongeren heeft weten te behouden.

Te goeder trouw knik ik dan maar. Ik zal wel altijd net de verkeerde dag hebben uitgekozen om hun dienst te bezoeken. Laatst werd ik door een dominee uitgenodigd eens een jongerenbijeenkomst van zijn kerk bij te wonen. Dat laat ik me geen twee keer vragen. Natuurlijk. Laat de jongeren maar komen. Lees het hele artikel »