Komt een leek in de kerk

In het Amsterdamse IJburg was al wel een huisarts, een kapper en een fietsenmaker. Maar de nieuwbouwwijk had nog geen eigen kerk. Tot zondag, want de Protestantse Kerk liet een voormalig restaurant ombouwen tot een kerkje, midden in de wijk. Ongeveer 170 bezoekers namen er een kijkje.
Eerder waren er al wel vieringen, maar afgelopen zondag was de officiële inwijding. Lees het hele artikel »

Voor de Keizersgrachtkerk heb je alleen maar een huisnummer nodig om te weten waar die zit. Prachtig gesitueerd, straalt het gebouw in het winterse zonlicht. Er goed en wel binnen raken is een ander verhaal. Schitterende traptreden wijzen de weg naar de brede deuren, maar deze zijn gesloten. Ernaast is een smalle deur die wel toegang biedt tot de gereformeerd protestantse samenkomst. Na eerst in de kantine, keuken (“hallo, ik ben niet nieuw hoor”), garderobe en wc verzeild te zijn geraakt, vind ik mijn weg naar de kerk via een smalle trap die direct naast de ingang blijkt te zitten.

Daar aangekomen zegt de man die de liturgie uitdeelt “ah, jij bent nieuw. Blijf staan want we willen je houden!”. Met twee informatieboekjes stevig in mijn handen gedrukt, mag ik doorlopen. De kerk is mooi en licht met wit geverfd hout en twee opeengestapelde balkons. Even waan ik me bij een amateurtoneelgezelschap want de dirigent(!) vertelt band en publiek (70 personen) hoe straks de liedjes gezongen moeten gaan worden. Lees het hele artikel »

Na 6 zondagen realiseer ik me dat er geen enkele katholieke kerk tussen de diensten heeft gezeten. Hoog tijd dus om een paapse dienst te bezoeken. Omdat ik bij mij in de buurt niet zo snel een kan bedenken, kies ik gemakshalve voor de kerk die iedereen te zien krijgt bij het binnentreden van de hoofdstad na aankomst per trein: de St. Nicolaaskerk. Door de jaren heen ben ik er al meerdere keren binnengestapt omdat ie zo ontzettend mooi is gedecoreerd.

Precies half 11 loop ik de kerk binnen en jemig wat is het druk! Ik schat zo’n kleine 200 personen; bijna allemaal grijs. Zouden katholieken een stuk trouwer zijn, of zijn er gewoon een stuk minder kerkdiensten per vierkante kilometer? Door bij een bank te vragen wat in te schikken, vind ik een plaatsje. (Aan de zijkanten is nog wel genoeg plek maar ik wil natuurlijk wel wat zien).
Lees het hele artikel »

Na 20 minuten bereikt tram 26 IJburg. Het beloofde land voor de yuppen met kinderen – het Almere voor de jetset. Op iedere straathoek is een kinderdagverblijf gevestigd met ultrahippe namen als Oempa Loempa. En overal zie je ouders met kinderen fietsen in veels te grote SUV-bakfietsen.

In de veronderstelling dat ik de zoveelste peuterspeelzaal passeer, loop ik haast de kerk op IJburg voorbij, ware het niet dat ik ineens de op de ruit geplakte letters lees ‘wij zijn er al, kom je ook?’. Oké, het is niet het geijkte ‘Jezus redt’, maar de zin verraad genoeg om te weten dat ik mijn plaats van bestemming heb bereikt. (De knuffels in de hoek blijken er te liggen voor de kinderopvang tijdens de dienst)
Lees het hele artikel »

Ik weet niet of het door de gedeelde wijn tijdens het avondmaal van vorige week is gekomen, of door de nieuwjaarswenszoenen, maar ik heb al dagen de griep.
Ik besluit een kerkdienst te beluisteren via de radio. Volgens de radiogids is er een dienst om 10.07 uur op radio 5. Radio5, radio5, waar zit dat ook alweer? Oh ja, 747 AM. Ik staar 5 minuten naar mijn digitale receiver terwijl mijn neus steeds voller loopt, maar verder blijft het blanco qua idee hoe de middengolf te bereiken. Na 10 minuten vind ik de handleiding en ik blijk een middengolfontvanger nodig te hebben. Heel fijn, die ligt in het berghok.
Maar dan krijg ik een ingeving. Tuurlijk, het internet! 2 minuten later ben ik in ‘de ether’. Lees het hele artikel »

Vandaag is de Oude kerk het gebedshuis van bestemming. Een van de oudste kerken van Amsterdam, midden op de wallen. Totnogtoe kwam ik er alleen tijdens tentoonstellingen, maar de pracht van de kerk valt nog veel meer op doordat de ruimte ontdaan is van alle fotowanden. (en het komt extra mooi over omdat de buitenkant van de kerk door het oudejaarsfeest nog beklad is met braakgrafitti) Alhoewel de website rijkelijk gevuld is met informatie kan ik niet direct ergens lezen met wat voor stroming ik te maken zal krijgen. Gelukkig biedt de liturgie uitkomst welke mij wordt overhandigd door een uitermate vriendelijke dame. Keurig terugknikkend naar sommige bezoekers (rond de 40), neem ik mijn plaats. De twee verhoogde banken zijn bezet door mensen die glunderen van genot door het bemachtigen van de VIP-plek. Ik vraag me af hoeveel strippen je op je kerkkaart moet hebben om dit privilege te krijgen. Lees het hele artikel »