Komt een leek in de kerk

Ik weet nog dat ik eens langs een Russisch-Orthodoxe kerk fietste en bij het zien van het kruis met schroefgaten dacht: Ach wat sneu, Jezus is gestolen door kopersmelters. Toen leerde ik dus dat binnen de orthodoxe stroming er geen beeltenissen van heiligen gemaakt mogen worden. Het tekenen van heiligen wel en daarom is de iconostase zo populair in deze kerk. Kunstenaars mogen er geen geld voor vragen. Je maakt ten slotte zo’n kunstwerk om de desbetreffende Heilige te eren. Op mij hebben de iconostases door de gezichtsuitdrukking en het kleurgebruik altijd veel indruk gemaakt.

Wie er een heleboel op een rij wil zien, kan per heden een half jaar lang terecht in de Amsterdamse Hermitage. Daar is een hele tentoonstelling gewijd aan de kunstobjecten uit de Russisch-orthodoxe kerk.

Met het ingaan van de zomertijd heb ik achteraf bezien een toch wel heel erg vroege dienst uitgezocht. Al gapend arriveer ik enkele minuten voor tien in de Tichelkerk. Een voormalig Rooms-katholiek klooster annex kerk aan de rand van de Jordaan. Nu wordt het gebruikt door de Russisch Orthodoxen van Amsterdam. En dus is de kerk ontdaan van zijn beelden en kerkbanken. Enkel iconen sieren de wanden met vaak de mogelijkheid een kaarsje aan te steken bij je favoriet. Bij de ingang staat dan ook een verkoopstandje alwaar mensen soms maar liefst 10 kaarsen tegelijk kopen. Er valt dan ook veel te eren.

En ja, geen banken of stoelen. Waar moet je dan staan in een grote balzaal? Het is nog betrekkelijk rustig en ik besluit helemaal achteraan plaats te nemen om te observeren hoe anderen dat aanpakken. Lees het hele artikel »

De kerk is natuurlijk niet helemaal van gisteren. Zelf beginnen ze zich ook realiseren dat er iets schort aan hun binding met jongeren. Ze blijven ten slotte niet voor niets weg. En daarom is er een werkgroep in het leven geroepen die in kaart brengt welke vernieuwingsprojecten opgezet worden. Over twee avonden verspreid worden de verschillende projecten kort gepresenteerd voor de nieuwsgierige kerkelijk werknemer. Wat werkt wel en wat niet? Kortom, hoe houden we de zaak draaiend? Je kunt daar getuige van zijn door op 31 maart aanwezig te zijn in de Keizersgrachtkerk om acht uur ‘s avonds. Meer informatie

En dan nu: voor het eerst bezoek ik een kerkdienst om 5 uur ‘s middags. Eindelijk een christelijke tijd. Zou dit tijdstip beter zijn om de jonge medemens te bereiken? Het werkte goed voor de Preek van de leek serie, dus waarom niet op substantiële basis? Net bekomen van de kater op zoek naar wat inspiratie voor de week die komen gaat. Al lopend door het Vondelpark ontdek ik dat de inspiratie toch veeleer gevonden wordt in een glas gekoeld rosé. De moderne mens verzorgt z’n geneugtenbehoefte in ieder geval goed.

Voor de Vondelkerk staat een uitnodigend bord om vrijblijvend te komen bezinnen. Toch loopt iedereen erlangs. De laatste zin op het bord in de trant ‘De echtheid van Gods goede boodschap ontdekken’, is klaarblijkelijk te bevreemdend voor de rozige leek. Zelf heb ik me laten inviteren via de website. Alhoewel. De site werkt gekmakend verwarrend. Zo staat ergens verstopt dat de dienst wekelijks om 17 uur plaatsheeft. Daarentegen staat in de agenda vermeld dat er om 16 uur een gebedsuur is en om 18:30 een avondmaal; geen dienst dus. En nadat ik heb gelezen dat er om de week afwisselende een forumdienst dan wel podiumdienst is die terug te vinden zou zijn in de agenda, maar daar dus niet terug te vinden is!, sla ik door. Ik ben verloren en heb redding nodig, en wel direct! Gelukkig ontdek ik op de site een naam van een kennis, die mij uiteindelijk wat duidelijkheid weet te verschaffen. Lees het hele artikel »

Zou het door de lente in aantocht komen of door het eerste weekend van de vastenperiode? Al fietsend naar de kerk passeer ik honderden hardlopers. Al zwetend en ploeterend doen ze aan hun eigen seculier-individuele boetedoening. Ik houd het bij de kerkgang en heb besloten ook te vasten in de vorm van het onthouden van tussendoortjes, overvloedige maaltijden, luxe drankjes, en alcohol door de week. Zoals gezegd is het sinds afgelopen (as)woensdag 40-dagentijd en dat merk je tijdens de katholieke dienst die ik vandaag ervaar in de Maranathakerk in de Rivierenbuurt.

De kerk heeft een rijke geschiedenis. Oorspronkelijk werden er protestantse diensten gehouden, maar de aldaar gehuisveste gemeente fuseerde op een gegeven moment met een andere. En omdat de Thomasparochie een kerk zocht – daar hun eigen kerk qua huur te duur werd – konden zij het gebouw betrekken. Het hexagonale gebouw is door de hoge ramen zeer licht van binnen. Lees het hele artikel »

In december bezocht ik de Doopsgezinde kerk. Ze blijken al 5 eeuwen mee te gaan en dat wordt gevierd met een tentoonstelling. Destijds was de Friese theoloog Menno Simons de man die het voortouw nam om de afsplitsing van de grond te krijgen. Ook hij heeft zijn eigen glossy gekregen om aandacht te besteden aan deze christelijke stroming. In mijn blog over de kerk vroeg ik me al af wat doopsgezind zijn nou precies inhoudt. Hun dienst was namelijk in mijn ogen niet veel anders te noemen dan die in andere protestantse kerken. Via deze tentoonstelling – te zien in de UvA – kom je meer te weten over de ontstaansgeschiedenis en het gedachtegoed van de wederdopers (zoals ze ook wel genoemd worden).