Komt een leek in de kerk

Een grote stad herbergt altijd wel een paar verborgen juweeltjes. Idyllische gebouwen of pleinen op plekken waar je normaal gesproken nooit komt. Al tien jaar woon ik in Amsterdam, maar pas sinds zondag ken ik een nieuwe oase van rust. Achter de drukke Middenweg ligt namelijk het Linneaushof met in het midden een gigantische kerk. Even waan ik me in een lief klein dorp midden in de grote boze stad. Waar de kinderen onbewaakt buiten spelen, de poezen rustig over straat lopen en de deuren niet op slot zijn.

Wel hoop ik voor de buurtbewoners dat de kerk alleen de klokken op bijzondere gebeurtenissen zoals nu voor Palmpassen luidt, want het volume is zo hoog dat ramen in de kozijnen staan te trillen. Voor een katholieke kerk is deze van binnen karig ingericht, maar oh zo mooi. Een heus kunstwerk met grote houten beelden, schitterende glas-in-lood ramen en een hoog altaar met bovenop een uit hout gesneden kroon.

De kerk is met ongeveer 250 aanwezigen voor de helft gevuld. De dienst begint met de kinderstoet die hun palmstokken naar het altaar brengen. Een koor van wel vijftig man sterk begint te zingen. Aan de hand van deze liedteksten en het praatje van de dominee, kom ik te weten waar de palmtakken voor staan. Deze symboliseren de takken die de mensen voor Jezus uit gooiden toen hij op een ezel Jeruzalem binnen kwam rijden. Op het altaar staan een paar manden gevuld met takken die net als bij de hostie, gezegend worden en vervolgens uitgedeeld.

Daarna maken de kinderen samen met de dominee een rondje om de kerk met de door hen zelf versierde paasstokken. Dit duurt mij wat te lang, maar het biedt de ouders alle gelegenheid om een mooie foto te maken. Even vrees ik voor een Marilyn Monroe-scène. De kerk wordt namelijk middels luchtroosters verhit en wanneer de dominee daar overheen loopt, wordt zijn toga omhoog geblazen. Maar gelukkig, de lucht is slechts sterk genoeg om de jurk 10 centimeter van de grond te tillen.

Als dit ritueel erop zit, volgt een rollenspel waarin het lijdensverhaal wordt verteld. En zo horen we het hele proces vanaf de intocht in Jeruzalem tot aan de kruisdood. Op zich mooi om er jaarlijks aan herinnerd te worden en voor de leek fijn om eindelijk het hele verhaal te horen. Maar ik vind het verhaal behoorlijk ingewikkeld en het roept vele vragen bij me op. Zo blijkt dat het gebruikelijk was om het volk een gevangene aan te laten wijzen die vrijgelaten mocht worden. In dit geval kon er worden gekozen tussen Jezus en een zekere Barabas. En het volk kiest ervoor Barabas vrij te laten. Maar waarom? Stonden ze niet een paar dagen geleden nog te juichen bij de intocht van Jezus? Of waren alleen zijn tegenstanders daarbij aanwezig?
De dominee gaat tijdens de preek in op het verhaal, maar behandelt de materie uiterst summier. Antwoorden op dit soort vragen blijven achterwege.

Voor een leek zijn dit echter essentiële vraagstukken. Nog zo’n vraag: waarom zei Jezus als laatste ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten?’. Als je toch ieder jaar hetzelfde verhaal vertelt, moet er toch ruimte zijn om dit soort kernpunten aan te stippen? Nu heb ik het gevoel het verhaal achter de hoofdfiguur uit het Christendom wat beter te kennen, maar niet de persoon zelf. En dat is toch juist hetgeen waar het om draait lijkt mij. De reden om volgeling te worden. Aan de hand van deze dienst word ik dat niet, maar een mooie ervaring was het wel.

---

Score
Gastvrijheid: 7. Typisch katholiek, verlaat men na afloop direct de kerk. Sommigen praten buiten nog wat bij.

Liederen: 9. Grandioos wordt het enorme koor gedirigeerd. Laag op laag worden sommige liederen opgebouwd en vooral het slotlied zorgt daardoor voor kippenvel.

Internet: 4. Ken je dat spelletje dat je moet proberen een elektrisch geladen stok met rond uiteinde aan de andere kant van een bochtige buis zien te dirigeren zonder dat het alarm afgaat wanneer je de buis met de stok aanraakt? Daar moet ik bij het menu van deze website aan denken. Zo heb je bijvoorbeeld het menu-item ‘Contact’. Als je daar overheen gaat met je muis komt er een sub-menu tevoorschijn waarbij alle items horizontaal naast elkaar komen te staan. En dan is het de kunst een van deze submenu-items te bereiken zonder dat het menu weer wegklapt. Een heuse prestatie mag het genoemd worden wanneer het je lukt.
De oplossing: open een willekeurig ander programma en zorg ervoor dat het venster slechts een klein gedeelte van je beeldscherm in beslag neemt. Ga terug naar de kerkwebsite, klap het menu uit waar je interesse naar uit gaat, open middels CTRL+TAB het andere venster. Als het goed is kun je nog steeds het opengeklapte menu zien en rustig met je muis naar het gewenste submenu-item scrollen. Tot zover dit deel in de serie ‘omgaan met kerkelijke websites’.

Preek: 5. Er wordt goed met kinderen omgegaan door met hen te praten over de functie van de paasstok. En het verhaal van de Goede week komt natuurlijk uitgebreid aan bod. Maar waarom toch niet even een klein beetje de diepte in. Net dat beetje (theologische) informatie rondom Jezus, is waar ik naar verlang na het horen van het berechtingsverhaal.

Tags: jezus, katholiek, kinderen, pasen