5
Jun

Begijnhofkapel

Soms is de scheidslijn tussen amateurtoneel en professioneel theater erg dun. Zonder dat je direct kunt benoemen waar het nu aan ligt kan het gevoel je overkomen dat het een grote poppenkast is. Misschien ligt het aan de voorzanger die weliswaar een toon weet te houden, maar geen mooie stem heeft. Of zou het door de priester komen die houterig praat? Wellicht zijn het de oudere mensen die op de automatische piloot de geijkte antwoorden zonder enthousiasme op de juiste momenten oplepelen. Hoe dan ook; het geheel voelt aan als een gekunstelde imitatie in de Begijnhofkapel. In deze schuilkerk in het hofje aan het Spui is er wekelijks een eucharistieviering.

Aan de wil ligt het zeker niet. In een smetvrij gewaad komt de priester binnenlopen met naast zich een keurig gekamde jongen in dezelfde outfit in mini-formaat. Zoals je op die leeftijd vaker ziet, heeft de jongen een androgyn uiterlijk. Met de kaars die hij voor zich houdt terwijl ze gezamenlijk naar het altaar lopen, levert het een prachtig filmisch plaatje op. Gedurende de dienst reikt de jongen keurig de benodigdheden aan die de priester nodig heeft voor het uitvoeren van alle rituelen. Maar het nemen van een slokje wijn tijdens de eucharistie gaat hem toch echt te ver.

Zoals ik inmiddels gewend ben van de katholieke diensten, begint de dienst met de verkondiging dat we zondaars zijn en altijd zullen blijven. Vervolgens komt de geloofsbelijdenis waarin we geacht worden te zeggen dat we geloven in specifiek de Katholieke kerk. Vooral het laatste stuit me tegen de borst. Natuurlijk, je moeten opkomen voor je eigen zaak. Maar betekent dit dat wanneer je het niet altijd eens bent met uitspraken van de Paus, je ook niet terecht kunt in deze kerk?

Verder is het gebruikelijk dat het publiek antwoordt op bepaalde woorden van de priester. Ik ken die woorden echter niet en ze staan ook niet in de liturgie. Wanneer is het de bedoeling dat deze woorden tot je komen zodat je ze ook daadwerkelijk kunt uitspreken? Leer je dat soms tijdens de kinderdienst als je jong bent? Tijdens de catechisatie? Hoe dan ook, ik sta buitenspel op die momenten.

Veel andere uit te spreken zinnen staan weer wel op papier. Zoals het eucharistisch gebed; alwaar ik mag zeggen dat de Heer onze dankbaarheid waardig is. En ook het Avondmaalverhaal staat afgedrukt. Het kan dus wel. Raar is het wel dat er wordt gezegd dat we van het brood zullen eten en van de wijn zal worden gedronken, terwijl we enkel een hostie uitgereikt krijgen. De priester drinkt de hele beker zelf op. Zeker een zware nacht gehad. Excuses, een oneerbiedige opmerking. Er zal een betekenis achter zitten. Mij ontgaat het echter.

De liederen, geschriften en preek zijn mooi op elkaar afgestemd. Er wordt gesproken over kleine communities. Een actueel onderwerp. Binnen de katholieke kerk merken ze het ook. Zo zijn veel parochies gedwongen te fuseren. Maar wees gerust, zo is de kerk ook begonnen. Na de dood van Jezus kwamen vele apostelen samen om te bidden. En daarom is er hoop, want wanneer er slechts enkele mensen samenkomen kun je al spreken van een community. Aan de kerkleden de taak om mensen dit inzicht te geven. Wel gebruikt de priester een uitermate curieus voorbeeld om het onderwerp toe te lichten. Zo was hij eens bij een bijeenkomst met evangelisten. Zij zwaaiden druk met hun handen naar de hemel. Als katholiek wist hij niet wat hij daarvan moest denken. Dus wat deed hij? Hij bad tot God, werd kalm en er ontstond een synergie in de zaal.
Wat zou er zijn gebeurd als hij niet had gebeden, vraag ik me dan af. Heeft hij de neiging heel agressief te worden van evangelisten en wild om zich heen te slaan? Maar goed, aan het einde van de preek is de boodschap duidelijk. Ook nu de kerk krimpt, zet het evangelie zich voort in kleine kring. Nu nog bespreken hoe dat daadwerkelijk in zijn werk gaat.


Score
Gastvrijheid: 8. Het hofje is normaliter afgeschermd met een dichte deur (die tijdens openingstijden niet op slot is). Maar er staat een overduidelijk bord met daarop de aanvangstijden van de diensten vermeld. Tevens is er een Engelse dienst. Storend zijn de toeristen die tegen het einde binnen komen lopen en rustig met elkaar gaan praten. Tegen het einde van de dienst staat het achterin helemaal vol met toeristen en Afrikaanse mensen die waarschijnlijk voor de volgende dienst komen.
Na afloop word ik door een dame op leeftijd vriendelijk uitgenodigd voor een kop koffie. Daar ga ik op in en leer zodoende dat veel van de bezoekers voor de groep terug blijven komen, ook al wonen ze aan de andere kant van de stad. Een dame blijft komen omdat haar oma er al naar de kerk ging. Overigens had ik een week eerder moeten komen want toen zat de kerk helemaal vol. Nu waren er rond de veertig mensen.

Liederen: 4. De liederen zijn erg oubollig. Ze gaan allemaal over de Heer die voor ons is. Er wordt op het orgel gespeeld. Dit klinkt niet bijzonder.

Internet: 6. Mooie verhalen zijn er te lezen over de ontstaansgeschiedenis van het hofje en de kerk. Ik kan echter niet zo een-twee-drie terugvinden wat geloofsstandpunt is. Een pluspunt is dat het kwartaalblad ook online te lezen is.

Preek: 5. Vrij algemeen. Dankzij een slecht gekozen voorbeeld kwam de priester ook niet tot de kern. Het gekozen onderwerp biedt wel potentie. Ben benieuwd hoe deze parochie de kleine communiteiten in praktijk gaat brengen.

Tags: ,

Share |

Laat een bericht achter