Komt een leek in de kerk

Ik zou mezelf geen profeet willen noemen, maar het verhaal van Jona komt bij me op wanneer ik door de striemende regen naar de kerk fiets. De agenda gaf als doel een evangelische kerk op half uur fietsen aan, maar na een kwartier al helemaal doorweekt te zijn, zwicht ik en besluit af te gaan op de eerste de beste luidende kerkklok. De hemel zij geprezen want nog geen dertig seconden later leidt het geluid me naar de Emmakerk in Watergraafsmeer alwaar gemeente De Bron zich huisvest. Verrek, alweer een protestantse kerk! De derde op rij. Het moet een teken van boven zijn.

Als ik de kerk binnenloop, heb ik even het gevoel op de filmset van Mary Poppins te zijn beland. Tientallen paraplu’s in alle kleuren van de regenboog staan uitgeklapt. Naarstig ga ik op zoek naar de kapstok in de verder verlaten hal. Al vrij snel steekt een vrouw haar hoofd vanuit de kerk de hal in om te zeggen dat de jassen in de kerk zelf opgehangen kunnen worden. Daar blijken tien minuten voor aanvang al veel mensen aanwezig te zijn. Zoals een goede protestantse kerk betaamt is de zaal kaal ingericht met een orgel en een grote glazen plaat voor de kansel, versierd met golvende motieven. De zijwanden zijn zodanig met spotjes verlicht dat het lijkt alsof er zich daar kleine alkoofjes bevinden.

Op vier, vijf mensen na heeft zo ongeveer iedereen recht op korting in de tram. De gastdominee komt – geflankeerd door twee liturgen – naar voren gelopen. Het verhaal van de liederen is inmiddels bekend. Er wordt hier gezongen uit het liedboek voor de kerken. Dat de Heer mijn zwakheid schraagt en ik me daarom onverschraagd moet houden. Nou, ik zal m’n best doen. Maar waar vind ik de handleiding? Oh wacht, het betekent ‘zonder vrees’ lees ik nu in mijn woordenboek. Ik begrijp dat er wordt gewerkt aan een nieuwe vertaling van het liedboek. Hopelijk houden ze niet alleen rekening met de woordkeuze, maar ook met het brengen van de boodschap zelf. Teksten zijn soms nog zo abstract dat het jongeren niks zal zeggen dat ‘de Heer zich zal openbaren’, punt. Wel moet gezegd worden dat de dichter/vertaler de toon kan maken of breken. Neem nou Willem Barnard die in deze dienst in de vorm van een liedtekst voorbijkomt. Hij schrijft: “wat met tranen werd gezaaid met gejuich mag zijn gemaaid”. Dit soort poëtische verzen blijven hangen en zetten je aan tot nadenken ongeacht je kerkelijke afkomst.

En dan de rest van de dienst. Er is net een verschrikkelijke ramp geweest in Oslo. Als kerk vind ik dat toch wel dat je aan je verstand verplicht bent daar wat mee te doen. Vooruit, in het eerste gebed wordt een zinnetje gewijd aan de gebeurtenis; maar verder geen woord! In de preek niet, en erger nog, ook in de voorbeden niet. Nee, er wordt steun aan de Joodse gemeenschap gevraagd omdat ze in hun vastenperiode zitten. Ik kan er met de pet niet bij. Dat doen ze toch ieder jaar en kiezen er toch bovendien zelf voor? Heeft dat dan voorrang op een land in paniek, op familieleden met een trauma? Je zou kunnen zeggen dat de dominee rekening houdt met het publiek. Bejaard, heeft talloze rampen meegemaakt, heeft niet altijd behoefte stil te staan bij ellende ver weg wellicht? Maar dit treft toch ook onze samenleving zou je zeggen. Jongeren zouden steun willen zoeken bij een kerk om dit soort gebeurtenissen te verwerken. Hier wordt die helaas niet gevonden. De preek zelf is overigens best goed hoor, maar op dit moment raar geplaatst.

---

Score
Gastvrijheid: 8. De kerkdeur staat wagenwijd open. Het geeft niet dat er geen mensen direct bij de voordeur staan want het regent pijpenstelen. De ontvangst is hartelijk en de koffie staat na de dienst klaar.

Liederen: 5. Ze worden mooi begeleid door het orgel en ze zijn keurig op thema geselecteerd. Maar door het ouderwetse en vooral abstracte taalgebruik kan ik ze niet zo goed plaatsen. De link met de preek ontgaat me eveneens.

Internet: 6. De website lijkt de allereerste ooit gemaakt te zijn zo ouderwets. Je kunt echter vrij gemakkelijk alle benodigde informatie terugvinden. Een routebeschrijving vind je helaas niet, enkel een adres. Wel kun je mooie verhalen teruglezen over het ontstaan van de kerk en de gemeenschap. Ook oude preken zijn terug te vinden, alsmede het kerkblaadje.

Preek: 6. Geheel verkeerd getimed, maar alla, puur lettend op de boodschap kan ik het volgende melden. De preek heeft als titel ‘Duel vs. duet’. Oftewel: in goede vriendschap of leiderschap kun je kritiek uiten op elkaar zonder met slaande ruzie uit elkaar te gaan. In plaats daarvan kun je samen later een duet zingen. De dominee kan het bijpassende Bijbelverhaal (Matteus 13:44-52) mooi in woorden verbeelden. Wel gebruikt hij af en toe nietszeggende verklarende woorden. Letterlijk “Zo kan het zo zijn dat de een tegen de ander zegt: dit, en dit en dit”. Ik zou graag deze ditjes en datjes ingevuld willen zien. Tevens geeft de dominee aan dat we bij het einde van het verhaal komen terwijl hij nog 10 minuten door blijkt te gaan. De conclusie wordt vijf minuten van te voren aangekondigd. Dit geeft een verstorend effect. Bij iedere zin verwacht ik dat het de laatste zal zijn en word daardoor ongeduldig.

Tags: muziek, protestants