29
Sep

Studentenekklesia

De nieuwe liefde is het nieuwe paradepaardje van Huub Oosterhuis. Zijn kerkgemeenschap, de studentenekklesia, is daarom meeverhuisd naar het gebouw in Oud-West. Ik als onwetende leek verwacht met zo’n naam dat ik tussen allemaal studenten terechtkom. Uit schrik slaak ik een klein kreetje wanneer ik allemaal grijze haren in de zaal zie zitten. Aha, de eeuwige student is hier gehuisvest! “Is dit de kerkzaal?”, vraag ik vol opperste verbazing aan de vriendelijke zaalwachter, “Ja zeker; er is nog een plekje vrij op de voorste rij”. Een dame begeleidt me naar de stoel, al moeizaam manoeuvrerend in de volgepakte pijpenla. De ruimte heeft meer weg van een collegezaal dan van een kerk. Daar helpt het tegen de muur gebeamde glas-in-lood plaatje niks aan. De dirigent beëindigt net de oefensessie met koor en publiek. De kaars wordt ontstoken en de dienst kan beginnen.

Al vrij snel wordt duidelijk waar de naam studentenekklesia vandaan komt. De heer Oosterhuis zelf gaat voor om nogmaals duidelijk te maken hoe de gemeenschap God ziet. Als studiegroep heb je immers enkele axioma’s nodig om van daaruit te kunnen discussiëren. Na een mooie inleiding over de uitspraak ‘God is dood’ en de betekenis daarvan in het historische kader, worden enkele liederen van Antoine Oomen gezongen over de twijfels die mensen hebben ten aanzien van God. Ze worden fenomenaal gezongen door het koor. De passie straalt er vanaf, en in het bijzonder bij de dirigent. Menig Filharmonisch orkestleider zal jaloers zijn op de uitbundige bewegingen van deze man. Als je je oren dicht zou doen zou je zweren dat hij de zaal continu de finale van Strawinsky’s Ouverture 1812 laat zingen. Passie.

Via Bijbellezingen uit Exodus komt het beeld naar voren dat JHWH van hemzelf aan de mens schetst. En na het twijfellied ‘Die zegt God te zijn’, volgt de preek. Ja, en dan moet ik toch eerst even mijn bewondering voor Huub Oosterhuis uiten. Naar mijn mening zou deze man de instopper des Vaderlands kunnen worden. Met zijn timbre, dictie en boodschap, ga ik gloeien van vreugde, hoop, en de juiste portie woede, genoeg opgepept om weer een dag te overleven in het postmateriële tijdperk. Wat is het toch altijd een genot om naar deze man te mogen luisteren.

Ook nu is het weer smullen geblazen. Er wordt nader ingegaan op het beeld van God. Een God die voor de mens wil zorgen, via andere mensen. Ja, en als een dominee gaat zeggen dat hij nog nooit het gevoel heeft gehad God te hebben ervaren middels een aanraking of iets in die trant, maar desalniettemin gelooft in de liefde en de mens, en daarin Gods aanwezigheid ziet, wil je niet anders dan hard applaudisseren. Dit is de boodschap die de Nederlandse kerk nodig heeft en waar de hele samenleving naar verlangt. Helaas blijkt de boodschap niet interessant voor de media waar enkel types als Mariska Orban en Dorenbos gehoord worden met hun wereldvreemde visies, die niet meer doen dan het christendom verder in het verdomhoekje stoppen.

Na de preek volgt het Avondmaal, ingeluid met twee Liederen. De makke van de nauwe zaal komt nu extra naar voren. De mensen schuifelen achter elkaar aan om de matses en de wijn in ontvangst te mogen nemen. Al met al neemt het proces een kwartier in beslag. De vriend die ik heb meegenomen vindt het wat al te gortig en vraagt zich af waarom er niet gewoon een kant en klaar pakketje van stukje brood en slokje wijn onder de stoelen ligt om te kunnen consumeren. Na afloop zegt hij dan ook dat hij best wekelijks naar de kerk zou willen gaan, mits ze dit langdurige gedeelte achterwege laten.

Score

Gastvrijheid: 8. Meerdere mensen heten me van harte welkom en we worden keurig naar de laatst beschikbare stoelen geleid. Ik vraag me echter af waarom de gemeenschap verhuisd is naar deze ruimte – ze kerkten eerst in De rode hoed. Er is op deze locatie weinig groeipotentie. Zo’n 200 mensen hebben nu gelegenheid deel te nemen aan de dienst.

Liederen: 9. Prachtig gezongen door een koor van 20 leden, begeleid door een pianist. De teksten zijn zeer aansprekend en ontroerend.

Website: 9. Heldere uitleg over de missie, bijeenkomsten en club mensen. Weinig aan toe te voegen. Wel is bij binnenkomst op de portalpagina onduidelijk wat het ekklesia nou eigenlijk is. Je kunt namelijk 5 kanten op.

Preek: 9,5. Was het altijd maar zo. Een dominee die zowel de doorgewinterde christen als de leek weet te inspireren. God komt op deze manier weer tot leven. Oosterhuis laat zien wat de meerwaarde kan zijn van de aanwezigheid van het christendom in een samenleving. In tijden van populisme is het een verademing iemand te horen uitspreken dat twijfelend geloven energie kan geven.

Tags: , , ,

Share |

Laat een bericht achter