Komt een leek in de kerk

Na 20 minuten bereikt tram 26 IJburg. Het beloofde land voor de yuppen met kinderen – het Almere voor de jetset. Op iedere straathoek is een kinderdagverblijf gevestigd met ultrahippe namen als Oempa Loempa. En overal zie je ouders met kinderen fietsen in veels te grote SUV-bakfietsen.

In de veronderstelling dat ik de zoveelste peuterspeelzaal passeer, loop ik haast de kerk op IJburg voorbij, ware het niet dat ik ineens de op de ruit geplakte letters lees ‘wij zijn er al, kom je ook?’. Oké, het is niet het geijkte ‘Jezus redt’, maar de zin verraad genoeg om te weten dat ik mijn plaats van bestemming heb bereikt. (De knuffels in de hoek blijken er te liggen voor de kinderopvang tijdens de dienst)


Het moge duidelijk zijn, de kerk is gevestigd in een normaal flatgebouw. De ruimte heeft meer weg van een buurthuis. Alle pracht en praal van de ‘gebruikelijke’ kerk mis ik echter helemaal niet. Het geeft een soortement vertrouwd gevoel. Alsof het wil uitstralen dat ik hier altijd welkom ben, ook op een doordeweekse dag om met buurtgenoten te recreëren.

De ruimte is knus ingericht en de 30 aanwezigen zorgen ervoor dat het er goed gevuld uitziet. Deze mensen geven wel een andere representatie van IJburg dan je zou vermoeden aan de hand van het straatbeeld. Een stuk diverser.

De dienst begint op gebruikelijke wijze met een welkomstwoord, groet, en een liedje. Om aan de liedjes te wennen speelt de pianiste de melodie eerst een keer voor waarna opnieuw begonnen wordt en het publiek mee kan zingen. Het getreuzel van wanneer in te zetten is er echter niet minder om.

Al vrij snel begint huisdominee Rob Visser met de preek. Deze gaat over Ezechiel 37. Eerst krijgen de kinderen te horen waar het over gaat “zodat ze weten waar hun ouders mee bezig zijn”. Bloemen in verschillende stadia worden erbij gehaald om uit te leggen dat wanneer iets dor is, het niet betekent dat het kapot is. Met de juiste zorg kan het verworden tot een prachtige bloem. Een mooie boodschap voor iedereen zou je zeggen. Over op het slotlied. Maar nee, de kinderen mogen gaan spelen en de echte preek start nu pas. Maar wat een verademing! Deze man kan preken! Met een kop en een staart en wat relevante uitweidingen weet de heer Visser schitterend een koppeling te maken tussen actuele gebeurtenissen en het gekozen Bijbelverhaal. Daarbij weet hij het thema ook zeer goed op het persoonlijke leven te betrekken waardoor het nog meer gaat leven. Een zeer inspirerend verhaal dat zodanig wordt verteld dat Bijbelse termen ook voor de leek een betekenis krijgen. Deze man zou als uithangbord gebruikt moeten worden om aan alle kerkhaters te laten zien hoe een dienst er ook uit zou kunnen zien. Al met al duurt de preek een half uur – de langste tot nu toe – maar qua beleving is het zo voorbij.

Wat me opvalt bij het zingen van de twee laatste liederen, is dat de teksten ineens veel meer tot de verbeelding spreken dankzij de preek. Na een uur is het feest voorbij en maak ik me op voor de terugtocht naar het vaste land. De rest geniet van zelfgemaakte cake op een locatie die volgens mij laat zien hoe een kerkgemeenschap in de toekomst succesvol een invulling kan geven aan de gemeenschap.

---

Score
Gastvrijheid: 8. Ik moet aanbellen om binnen te kunnen komen maar ik word uitermate vriendelijk ontvangen. De koffie staat klaar.

Liedjes: 7. De gebruikelijke gezangen, geselecteerd op het thema van de preek. Ze worden begeleid door een pianiste. Bij een liedje mag een meisje voorzingen. Uitermate vals, maar wel charmant.

Internet: 6. De dominee blijkt flink te twitteren maar ik kan pas een paar dagen voor de dienst zien hoe laat deze is en wie deze leidt. Daarnaast wordt het standpunt van de kerk niet duidelijk omschreven. Verder is er weinig informatie beschikbaar. Wel is het een overzichtelijke site, maar als je weinig te bieden hebt kun je als bezoeker ook niet zo snel verdwalen

Preek: 9. Dominee Visser heeft duidelijk veel ervaring in het vak. Een genot om mee te maken en zeer toegankelijk voor de leek.

Tags: ijburg, protestants, visser