Ik ben eruit. Na als ongelovig opgevoed persoon ìn een jaar tijd 50 kerken in Amsterdam te hebben bezocht, sta ik op het punt me in te schrijven.
Vaak heb ik gedoold, nog vaker ben ik na afloop van een dienst compleet gefrustreerd weggereden. Maar soms, soms werd ik geraakt. Door liederen, door een preek, de mensen. En in het algemeen was dit het meest het geval in een Protestantse kerk.
Vandaar dat ik naar de website protestantsamsterdam.nl surf om me in te schrijven. Ik verwacht pontificaal de link ‘lid worden’ of ‘inschrijven’ aan te treffen. En ja hoor, bij het onderdeel Contact staat keurig de optie ‘lid worden’ vermeld. Maar zodra ik daar op klik, staat er enkel: ‘Relatiebeheer’, gevolgd door contactgegevens en een invulformulier. Relatiebeheer? Ben ik terechtgekomen op een datingsite? De toekomstige date stelt in ieder geval geen kado’s in het verschiet. Geen gratis tijdschrift, advies, voordelen, of wat dan ook. Al snel haak ik af. Maar een dag later besef ik ineens dat ze waarschijnlijk de jaren ’70 term hebben gebruikt om hun klantenbestand aan te duiden.
Aarzelend keer ik terug en vul het formulier in. Een dag later volgt een reactie met welkomstbericht en inschrijfformulier. Waar ik gedoopt ben en waar ik belijdenis heb gedaan. De optie ‘niet van toepassing’ bestaat niet. Tot zover het warme welkom voor de voormalige nietsist. Deze potentiële relatie is overduidelijk erg kieskeurig. Het liefst zou ik voorlopig bekendstaan als zwerver: iemand die zich nog niet direct bindt aan een specifieke gemeente. Maar dat is niet toegestaan. Als je er nog niet uit bent wordt je toegewezen aan de dichtstbijzijnde gemeente.
Enigszins tegensputterend stuur ik het formulier retour. Het grote wachten begint. De date zal me toch niet in de kou laten staan? Na een maand raak ik gefrustreerd en huil uit bij een kerklid. Diens vader blijkt rampzalige inschrijfverhalen te verzamelen! Al decennia blijken er mensen te zijn geweest die op de proppen kwamen met de meest hilarische, ontluisterende en gekmakende verhalen. Decennia! En al die tijd verbetert er niks. Klaarblijkelijk wil de Protestantse kerk geen nieuwe leden omhelzen, laat staan uit een ongelovig nest.
Intussen zijn we zes weken verder zonder enig bericht. Ik geef ze nog zeven dagen om te reageren. Anders begint de zoektocht naar een geschikte kerk van voren af aan.
Update: De Remonstranten helpen me naar aanleiding van deze post een handje door direct te twitteren dat het bij hun heel eenvoudig te werk gaat. En inderdaad, op hun website hebben ze een keurige pagina aangemaakt met daarop alle informatie vermeld die je zou willen lezen. Een voorbeeld voor de Protestantse kerk.
Gepost in Ervaring op 6 Mar 2012 door admin
November 4th, 2012 at 17:14
Beste..,
Leuke, interessante blog. Ik vroeg mij af n.a.v. je laatste post in maart: hoe is het afgelopen met je inschrijving bij de PKN?
Ik ben zelf ook kerkzoeker. Wat je schrijft over de bejegening van mensen uit een ongelovig nest herken ik, vanuit een ander kerkverband waar ik kort lid ben geweest.
Ben benieuwd of je uiteindelijk je draai hebt gevonden in een PKN-gemeente, of dat je onderdak in een andere kerk hebt gevonden, of (nog) helemaal niet.
March 2nd, 2013 at 19:54
Beste zoeker,
Lid worden van een kerk is nogal persoonlijk dus dat gaat inderdaad via een pastor/ouderling
van de dichtsbijzijnde gemeente.
Een kerk wil nl. graag je motivatie weten.
Vanouds gaat aan lid worden, enige studie vooraf, bv. de betekenis van doop en belijdenis.
De kerk is nm. geen gewone vereniging maar een stichting ca 2000 jaar geleden gesticht met een doelstelling.
Daar wordt wel verschillend over gedacht maar het belangrijkste is, dat je er over nadenkt.
Met vriendelijke groet,
Een kerklid.