Komt een leek in de kerk

De kracht van succes begint met een pakkende naam. Nu is het overdreven om jouw beweging de Sex Pistols church te noemen, maar een titel die blijft hangen is toch zeker van groot belang. En dan kom je een club tegen die zichzelf als volgt noemt: Nederlandse Unitaristische Universalistische Genootschap. Na acht keer proberen kon ik eindelijk correct aan iemand vertellen welke kerk ik van plan was te gaan bezoeken; nog altijd niet volledig beseffend waar de naam voor staat. Voorlopig houd ik het maar bij de afkorting NUUF, naar de Engelse naam Netherlands Unitarian Universalist Fellowship. Kom buuf we gaan naar de NUUF, zou een uitspraak kunnen zijn die blijft hangen bij de mensen. Lees het hele artikel »

Brutale kerken hebben de halve wereld. Zoals ik eerder al beschreef, vroeg de Keizersgrachtkerk mij mee te werken aan de voorbereiding van een dienst. Het is in deze gemeenschap namelijk gebruikelijk dat er wordt samengewerkt tussen bezoekers/leden van de kerk en de dominee om een liturgie samen te stellen. Nu zullen lang niet alle jongeren/leken daarin geïnteresseerd zijn, maar voor hen die dat wel een uitdaging vinden, is het een mooie manier om betrokken te raken met het reilen en zeilen achter de schermen, de kerkgemeenschap en de materie.

Meestal worden diensten in de Keizersgrachtkerk gekoppeld aan een serie waarin een thema centraal staat. Tussen de series door zijn er losse diensten, waarvoor ik me had opgegeven. Na ongeveer een maand kreeg ik een telefoontje dat er een bijeenkomst zou komen met in totaal drie personen. Dit betrof Petra Kerssies, de dominee van dienst, een dame die al veertig jaar betrokken is bij de kerk, en ik zelf. Tijdens de samenkomst bespraken we wat ons de laatste tijd bezig houdt, wat ons daarbij helpt of steun geeft. Al gauw werd duidelijk dat we allen op ons eigen manier te maken hebben met twijfels. Twijfel ten aanzien van de gebeurtenissen in Nederland en de rest van de wereld, twijfel over de toekomst, twijfel over de kerk. Natuurlijk was het al die tijd mijn doel om namens alle leken te waken voor de verstaanbaarheid. Lees het hele artikel »

Voor de Keizersgrachtkerk heb je alleen maar een huisnummer nodig om te weten waar die zit. Prachtig gesitueerd, straalt het gebouw in het winterse zonlicht. Er goed en wel binnen raken is een ander verhaal. Schitterende traptreden wijzen de weg naar de brede deuren, maar deze zijn gesloten. Ernaast is een smalle deur die wel toegang biedt tot de gereformeerd protestantse samenkomst. Na eerst in de kantine, keuken (“hallo, ik ben niet nieuw hoor”), garderobe en wc verzeild te zijn geraakt, vind ik mijn weg naar de kerk via een smalle trap die direct naast de ingang blijkt te zitten.

Daar aangekomen zegt de man die de liturgie uitdeelt “ah, jij bent nieuw. Blijf staan want we willen je houden!”. Met twee informatieboekjes stevig in mijn handen gedrukt, mag ik doorlopen. De kerk is mooi en licht met wit geverfd hout en twee opeengestapelde balkons. Even waan ik me bij een amateurtoneelgezelschap want de dirigent(!) vertelt band en publiek (70 personen) hoe straks de liedjes gezongen moeten gaan worden. Lees het hele artikel »