Komt een leek in de kerk

Enkele straten onder het Museumplein staat in de parmantige Ruysdaelstraat de mooie kerk van de Oud-Katholieken te stralen in de zon. Zoals het hoort staat de priester keurig voor de ingang om de mensen te verwelkomen.

Rond de vijftig mensen zitten verspreid over alle kerkbanken klaar. Allen zondags gekleed, ook de tien jonge bezoekers. Van een man ontvang ik twee boeken en een mini-liturgie. Beide boeken bevatten maar liefst 4 gevlochten bladaanwijzers. Mij zullen ze niet kwijtraken deze dienst; driftig bereid ik me voor door bij de eerste 8 liederen op de liturgie de bladwijzer alvast klaar te leggen. Als de bel gaat, leg ik net op tijd de laatste bladwijzer op de juiste pagina. Lees het hele artikel »

Ik weet nog dat ik eens langs een Russisch-Orthodoxe kerk fietste en bij het zien van het kruis met schroefgaten dacht: Ach wat sneu, Jezus is gestolen door kopersmelters. Toen leerde ik dus dat binnen de orthodoxe stroming er geen beeltenissen van heiligen gemaakt mogen worden. Het tekenen van heiligen wel en daarom is de iconostase zo populair in deze kerk. Kunstenaars mogen er geen geld voor vragen. Je maakt ten slotte zo’n kunstwerk om de desbetreffende Heilige te eren. Op mij hebben de iconostases door de gezichtsuitdrukking en het kleurgebruik altijd veel indruk gemaakt.

Wie er een heleboel op een rij wil zien, kan per heden een half jaar lang terecht in de Amsterdamse Hermitage. Daar is een hele tentoonstelling gewijd aan de kunstobjecten uit de Russisch-orthodoxe kerk.

Met het ingaan van de zomertijd heb ik achteraf bezien een toch wel heel erg vroege dienst uitgezocht. Al gapend arriveer ik enkele minuten voor tien in de Tichelkerk. Een voormalig Rooms-katholiek klooster annex kerk aan de rand van de Jordaan. Nu wordt het gebruikt door de Russisch Orthodoxen van Amsterdam. En dus is de kerk ontdaan van zijn beelden en kerkbanken. Enkel iconen sieren de wanden met vaak de mogelijkheid een kaarsje aan te steken bij je favoriet. Bij de ingang staat dan ook een verkoopstandje alwaar mensen soms maar liefst 10 kaarsen tegelijk kopen. Er valt dan ook veel te eren.

En ja, geen banken of stoelen. Waar moet je dan staan in een grote balzaal? Het is nog betrekkelijk rustig en ik besluit helemaal achteraan plaats te nemen om te observeren hoe anderen dat aanpakken. Lees het hele artikel »

10 uur ‘s ochtends Amsterdam-Noord voor de ingang van de Koptische kerk: “Wat komt u hier doen?”. Een kleine brede man kijkt mij met grote ogen aan.
- “Ik wil graag een dienst bezoeken”. De ogen groeien tot het formaat theeschoteltjes. Ondertussen stappen Egyptische mensen naar binnen. “Dan moet u even naar de zijkant van de kerk lopen.”

Ik loop de kerk om en tref twee zwaargewichten voor een deur. Of ik de dienst mag bezoeken. Expres vermeld ik er niet bij dat ik van te voren hartelijk door de Vader (zo noemen ze de dominee hier) ben uitgenodigd nadat ik per e-mail vroeg hoe laat de dienst begon. Een van de twee vraagt of ik van het CDA ben. (twee representanten blijken ter steunbetuiging aanwezig te zijn) Pas nadat ik verteld heb dat ik ook wel eens een Russisch-orthodoxe dienst bezoek, krijg ik toestemming en samen lopen we terug naar de voorkant van de kerk. We passeren dezelfde man en ik word naar een plek achterin aan de zijkant van de kerk geleid. Vele ogen volgen me even, maar al gauw richten ze zich weer op de dienst die inmiddels al enige tijd bezig is. Lees het hele artikel »