Komt een leek in de kerk

Door op internet aanwezig te zijn, wordt een kerk niet opeens een hip instituut. Maar het helpt wel de aandacht te trekken op een manier waarop mensen je anders nooit hadden gevonden. Zo zag ik afgelopen week een tweet voorbijkomen waarin werd vermeld dat tijdens de dienst van Oude Lutherse kerk, jongeren ingewijd zouden worden voor hun werkzaamheden in het missiehuis Amsterdam.

Dat betekent dat ze als vrijwilligers tien maanden lang hulp bieden aan de zwakkeren in de plaatselijke samenleving. Dat wil ik wel eens meemaken en dus wijzig ik mijn plannen voor heden zondag. Inmiddels ben ik me aan het grillige weer gaan laven. Blij verrast ben ik halverwege de fietstocht wanneer het me opvalt dat er uit de donkere wolken geen regen valt. Op het Spui kan ik zo ongeveer rechtstreeks de kerk in fietsen via de deur aan de achterkant waar niemand me opwacht. Toch hebben de reeds aanwezige mensen een liturgie in hun hand. Lees het hele artikel »

Het zal weer eens een keer niet deze zomerse ochtend: regen. Het plan was om Amsterdam-West te bezoeken. Om niet geheel doorweekt aan te komen, wijk ik echter uit naar de zustergemeente in de Jordaan. De Noorderkerk, gelegen aan de Prinsengracht, straalt me na de renovatie zelfs in de stromende regen tegemoet. Een yuppenbuurt, rotweer, het zal vast niet druk zijn gok ik. Maar allememachies! Meer dan 140 mensen zitten al netjes gekamd en gekleed klaar voor de dienst. En nadat ik vijf minuten voor aanvang heb plaatsgenomen, blijven er mensen binnendruppelen.

De dienst begint met een psalm. De tekst staat echter niet op de liturgie. De dame naast me attendeert me erop dat de psalmenboeken bij de ingang liggen. Ik voel me ontmaskert wanneer ik er snel eentje ga halen terwijl de hele kerk me volgt. Lees het hele artikel »

Vooroordelen, wie heeft er geen last van? Op basis van mijn bezoek aan de Maranathabeweging in Bos en Lommer, verwachtte ik een groot feest tegemoet te treden in de Koningskerk, alwaar de Evangelische Broedergemeente zich huisvest. Een Surinaamse kerkbeweging in Watergraafsmeer. Maar mijn felgele overhemd steekt toch wel erg vrolijk af bij de keurig geklede mensen in de zaal waar de kleur bruin de overhand heeft. De kerk is van buiten oerlelijk, maar van binnen.. wauw! Even hoog als breed als diep, is de ruimte geheel wit geverfd met in de zijmuren prachtige glas-in-lood patronen. Aan de linkerkant meen ik Joris te herkennen die de draak vermoordt. Aan de rechterkant zie ik een engel die hoog boven een demoon over het leven waakt.

Naast mijn fleurige verschijning, val ik als enige blanke in het publiek erg op, maar niemand lijkt daar raar van op te kijken. Ik zoek na binnenkomst mijn eigen weg terwijl overal de mensen rustig door blijven praten. Lees het hele artikel »

Ik zou mezelf geen profeet willen noemen, maar het verhaal van Jona komt bij me op wanneer ik door de striemende regen naar de kerk fiets. De agenda gaf als doel een evangelische kerk op half uur fietsen aan, maar na een kwartier al helemaal doorweekt te zijn, zwicht ik en besluit af te gaan op de eerste de beste luidende kerkklok. De hemel zij geprezen want nog geen dertig seconden later leidt het geluid me naar de Emmakerk in Watergraafsmeer alwaar gemeente De Bron zich huisvest. Verrek, alweer een protestantse kerk! De derde op rij. Het moet een teken van boven zijn.

Als ik de kerk binnenloop, heb ik even het gevoel op de filmset van Mary Poppins te zijn beland. Tientallen paraplu’s in alle kleuren van de regenboog staan uitgeklapt. Lees het hele artikel »

Je hebt van die dagen dat alles anders loopt dan je je had voorgesteld. Zo was ik in de veronderstelling dat een kerk in de Pijp al jaren in onbruik was. Door mijn kerkelijke zoektocht kwam ik er op een zondagochtend tijdens het voorbijfietsen achter dat in deze kerk wel degelijk diensten worden gehouden. En dus zette ik de kerk op mijn agenda. Daar mijn vorige dienst een protestantse was, wilde ik nu een katholieke gaan bezoeken en koos deze ‘overduidelijk’ katholieke kerk in de Pijp uit. De verbazing was dan ook compleet toen ik de Oranjekerk binnenstapte en het PKN logo zag staan. Bovendien blijkt de kerk een zustergemeente te zijn van de Willem de Zwijgerkerk die ik vorige week bezocht. Sterker nog: vanaf eind juli combineren deze twee kerken hun diensten vanwege de zomer.

Maar goed, ik ben er nu toch dus dan moet het plan maar uitgevoerd worden. Lees het hele artikel »

En dan zeggen ze dat Amsterdam een kleine stad is. Halverwege de fietstocht naar Amsterdam-Zuid, merk ik dat 25 minuten van te voren vertrekken toch een te korte tijdsspanne is om fatsoenlijk naar de kerk te geraken. Als een malle scheur ik over de kalme Amstel, terwijl ik een dominee van een eerdere kerk voorbij zie fietsen. Verdacht; zijn kerk is de andere kant op. Geen tijd om na te denken, ik ben op missie. Twee voor tien stellen kerkklokken mij gerust wanneer ik met piepende banden tot stilstand kom voor de Willem de Zwijgerkerk nabij het Olympiaplein. Gutsend van het zweet probeer ik de kerk binnen te lopen alwaar de toegang mij wordt verhinderd door vier kleine kinderen die zonder voogd niet naar binnen durven. Lees het hele artikel »