IKON pastoraat

WOENSDAG 22 MEI 2013

Het IKON-pastoraat werd in 1959 in het leven geroepen om nazorg te kunnen bieden na de uitzending van radioprogramma’s van de IKON. Het moest een anoniem, open en oecumenisch pastoraat zijn. Anoniem houdt in dat degene die contact zoekt er voor kan kiezen onbekend te blijven.

In de loop der jaren groeide het radiopastoraat onder leiding van ds Alje Klamer uit tot een soort asielplek voor mensen die niemand hebben, maar ook voor mensen die in hun eigen situatie, ook kerkelijk, tegen bepaalde taboes aanlopen.

Dat gold en geldt voor mensen die homoseksueel zijn, voor mensen die te maken hebben met seksueel misbruik, voor mensen die kind van de oorlog zijn. Na de opvolging van ds. Klamer door ds. Hans Stolp kwam er een sterke aandacht voor mensen met bijzondere geloofservaringen, waarmee ze binnen de eigen kerk niet terecht konden.

Naast deze asielfunctie heeft het IKON-pastoraat een brugfunctie. Mensen kunnen in contact gebracht worden met professionele hulp, patiëntenverenigingen en lot/bondgenotengroepen.

Het IKON-pastoraat heeft ook een signalerende functie. Hierbij gaat het om het zien van mensen die in de knel komen of dreigen te komen. We noemen de problematiek van groeiende armoede, van overbelaste mantelzorgers, van zgn. 'uitbehandelde' mensen, mensen die geen professionele hulp meer krijgen of willen. Vanuit het IKON-pastoraat proberen we dit in de aandacht te brengen van kerken en andere betrokken organisaties.

De laatste jaren spreken we ook over de zingevingsfunctie van het IKON-pastoraat. Mensen komen steeds vaker met geloofs-, zingevingsvragen waarover ze met een pastor in gesprek willen gaan. Mensen zijn op zoek naar bezieling, spiritualiteit, bronnen van geloof. Als IKON-pastoraat zoeken we samen met mensen die contact zoeken naar de bronnen in de traditie, naar de bronnen in mensen zelf en naar plekken waar mensen weer bij de bron kunnen komen.