Werelddiaconaat is het kloppend hart van de kerken
Beluister deze column
7 februari 2010
Collecte voor het werelddiaconaat
"Ik maak jullie tot vissers van mensen" (Lukas 5:1-11), zegt Jezus tegen zijn leerlingen. In 1953 na de watersnoodramp in de nacht van 31 januari op 1 februari werd de kracht van dit beeld heel duidelijk. Waar het maar kon, werden mensen uit het water gevist. In de kerken werd op die eerste zondag in februari geld opgehaald voor de slachtoffers van deze ramp. Vanaf dat moment wordt op elke eerste zondag van februari gecollecteerd voor het werelddiaconaat. Wereldwijd komen mensen tussen wal en schip terecht. Wereldwijd moeten mensen gered worden. De wereld als horizon van pastoraat en diaconaat. Werelddiaconaat is het kloppend hart van de kerken
|
Ichthus op de auto
Vissers van mensen. Ik heb dat beeld heel lang gezien als een vangen van mensen en ze lid maken van de kerk. Kom en word lid van de Jezusbeweging, kom in ons netwerk. Mensen die een visje, een ichthus op hun auto hebben, zijn vaak mensen die zo denken. Ze noemen zich evangelisch. Ik denk dat Jezus als hij het over vissers van mensen heeft over iets anders heeft. Wereldwijd dreigen mensen te verdrinken en die moeten gered worden. De wereld is de horizon van de kerk. Jezus werkte vooral in de open lucht. Daar beeldde Jezus het Rijk van God uit. Hij was niet op uit om kernen van geredden te stichten. Hij werkte aan kernen van mensenredders. Hij zag hoeveel werk er aan de winkel was.
Op zoek naar wereldwijde oecumenische netwerken
Ik geloof in een kerk als een netwerk van mensen die betrokken zijn op het uit het water vissen van mensen wereldwijd. Natuurlijk moet je het dan hebben over die Mensenvisser, Jezus van Nazareth, over zijn verkondigen van en werken aan het Rijk van God. Maar vooral niet te binnenkerkelijk. Dat is de kracht van het werelddiaconaat. Vandaag staat de ontwikkelingshulp opnieuw sterk onder druk. Het kan wel minder zeggen steeds meer politici. Natuurlijk moet er gesproken worden over effectiviteit, over het gevaar dat mensen afhankelijk gemaakt worden van hulp. Maar altijd met het oog op het verbeteren van de leefsituatie van mensen wereldwijd. Joris Voorhoeve uitte deze week zijn kritiek op de VVD die de ontwikkelingshulp wil halveren. Ik vermoed dat zijn kritiek alles te maken heeft met zijn staan in de christelijke traditie. Welbegrepen eigenbelang is iets anders dan egoïsme. Wie ooit zelf in het water heeft gelegen en dreigde te verdrinken, weet wat het is als er een hand naar hem, naar haar wordt uitgestoken. Na zo’n ervaring kan het toch niet anders of je sluit je aan bij een beweging die mensen uit het water vist en weer grond onder de voeten schenkt?
Bram Grandia, IKON-pastor
|
|
|
|
