De Taliban tot de democratie bombarderen of bekeren?
Beluister deze column
1 augustus 2010
Vandaag stopt de Nederlandse missie in Uruzgan. De afgelopen 4 jaar was er sprake van een
intensieve poging van 16.000 Nederlandse militairen om de harten en de geesten van de Afghaanse bevolking te winnen. Is dat gelukt? Is er sprake van vooruitgang? Daar is geen eenvoudig antwoord op te geven. Dat vraagt om een onafhankelijke evaluatie, zoiets als een commissie Davids, maar dan over Afghanistan.
|
De Talibanners zijn Afghanen
Wie zich verdiept in de geschiedenis van de verschillende Afghaanse stammen en van de Taliban ziet dat de Afghaanse werkelijkheid veel gecompliceerder is dan hier vaak wordt voorgesteld. Een van de grootste successen van de oorlogspropaganda, ook in Nederland, is het diep gewortelde idee dat er Afghanen zijn én Talibanstrijders. Alsof de Taliban geen Afghanen zijn. De werkelijkheid is dat ze dat wel zijn. Een ideologie, religie of politieke overtuiging bombardeer je niet uit de hoofden van de aanhangers. Deze grondlessen van Vietnam zijn niet geleerd. Nu dreigt Afghanistan het Vietnam van Obama te worden.
Nog meer oorlog om de oorlog te stoppen
In juni van dit jaar sneuvelden honderd militairen van de coalitie, het hoogste aantal sinds het begin van de oorlog. Het aantal burgerdoden stijgt. Het aantal gedode Talibanners wordt niet bijgehouden. Het aantal vluchtelingen is immens. De corruptie binnen het Afghaans bestuur is gigantisch. Desondanks blijft klinken dat we als Westen veel bereikt hebben. Daar zullen ook alle door Wikileaks gelekte documenten weinig aan veranderen. Het antwoord op deze falende oorlog is nog meer oorlog, nog meer geweld, nog meer burgerdoden, nog meer gedode en gewonde militairen, nog meer voor hun leven getekende en doorgedraaide veteranen, nog meer ontwrichte gezinnen. Afghanistan zal koste wat het kost een staat worden naar het model van een westerse democratie. Niet door bekeren, maar door bombarderen. Daar heeft ook de Nederlandse benadering (Dutch approach) in Uruzgan weinig aan kunnen veranderen.
Rechtvaardige oorlog?
Binnen de kerken is de afgelopen veertig jaar intensief nagedacht over al of niet rechtvaardige oorlogen. De kritiek op het concept van de rechtvaardige oorlog nam toe. De afgelopen 9 jaar bleef het vrijwel stil als het ging om de oorlog in Afghanistan. In de Verenigde Staten zelf groeit vanuit de kerken de kritiek op deze uitzichtloze mensenverslindende oorlog. Ik hoop op steeds meer mensen, christenen en niet-christenen, die vanuit hun geloof of overtuiging hun ongeloof uitspreken in de kracht van de wapens. Mensen die actief zoeken naar alternatieven om terreur te bestrijden. Mensen die niet geloven in het concept van massale vergelding. Mensen die vanuit de hemel iets anders verwachten dan vernietigend vuur.
Bram Grandia, IKON pastor
|
|
|
|
